το θράσος της ελπίδας

Όπως έγραψα και πριν λίγες ημέρες την προηγούμενη βδομάδα βρέθηκα Βρυξέλλες. Το ταξίδι ήταν στο πλαίσιο γνωριμίας φοιτητών με το Ευρωκοινοβούλιο που τα διάφορα κόμματα που εκπροσωπούνται στο Ευρωκοινοβούλιο έχουν την δυνατότητα να οργανώνουν.

Erasmus for young entrepreneurs

Την ίδια περίοδο όμως στις Βρυξέλλες γινόταν και μια Ευρωπαϊκή συνάντηση για ένα πιλοτικό πρόγραμμα σχετικό με τη Νεανική επιχειρηματικότητα (Pilot project ‘Erasmus for young entrepreneurs’, http://www.jadehellas.eu/beta/meli_show.php?id=405)

Στην συγκεκριμένη συνάντηση υπήρξε επίσημη και οργανωμένη εκπροσώπηση από αρκετές Ευρωπαϊκές χώρες κάτι που όλως περιέργως(?) δε συνέβη με την Ελλάδα.

Η JADE Hellas (Ελληνική Ομοσπονδία Νεανικών επιχειρήσεων) http://jadehellas.eu/beta/? συμμετείχε στη συνάντηση με δική της πρωτοβουλία ως κοινωνικός φορέας μιας και το πρόγραμμα αφορά την Νεανική επιχειρηματικότητα.

Αυτό που αποφασίσθηκε από τους συμμετέχοντες είναι ότι το πρόγραμμα αυτό θα ξεκινήσει πιλοτικά να λειτουργεί προς το τέλος του 2008.

Η Ελλάδα είναι μια χώρα στην οποία αρχικώς τουλάχιστον δεν θα τρέξει το συγκεκριμένο πρόγραμμα και αυτό καθώς η Ελλάδα δεν έχει δομές τέτοιες που να συνδέουν την τριτοβάθμια εκπαίδευση με την επιχειρηματικότητα και ειδικότερα με τη Νεανική. Αυτό είναι ένα ζήτημα αν σκεφτούμε ότι τα ποσοστά αυτόαπασχόλησης στην Ελλάδα είναι ιδιαίτερα υψηλά σε σχέση με τον Ευρωπαϊκό μέσο όρο και ότι η σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα δεν ευνοεί τους νέους επιχειρηματίες παρά όσους παλιούς είναι χωμένοι στα όποια συστήμτα.

Ένδιαφέρον είχε και η πρόταση του Χαρίδημου Σπινθάκη (http://jarito.wordpress.com/) το πρόγραμμα να ονομαστεί «Xenophon»!!! -Ξενοφώντας: «πατέρας» του management.

Το πρόγραμμα καλύπτει κάθε δράση νεανικής επιχειρηματικότητας. Είτε δηλαδή την επιμόρφωση σε άλλες χώρες σχετικά με τη Νεανική επιχειρηματικότητα, είτε την ανάπτυξη επιχειρήσεων των Νέων και projects και σε άλλες χώρες πέραν της χώρας έναρξης είτε την από το μηδέν ανάπτυξη Νεανικής επιχειρηματικότητας σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες.

Πληροφορίες σχετικά με το κείμενο συμπερασμάτων και άλλα μπορεί κανείς να βρει στον παρακάτω σύνδεσμο: http://ec.europa.eu/enterprise/entrepreneurship/support_measures/erasmus/stakeholdersmeeting/

Γνωριμία με των Ευρωκοινοβούλιο

Μια άλλη πολύ ενδιαφέρουσα πτυχή των Βρυξελλών ήταν η επίσκεψη μας στο Ευρωκοινοβούλιο. Εκεί είχαμε τη δυνατότητα μιας ξενάγησης στους χώρους του Ευρωκοινοβουλίου ενώ στη συνέχεια υπήρξε μια ενημέρωση-συζήτηση από τον επικεφαλής της ομάδας των Ευρωβουλευτών του ΠΑΣΟΚ κύριο Λαμπρινίδη (http://www.europarl.europa.eu/members/expert/alphaOrder/view.do;jsessionid=82167E9BF0D50F8B4E11A9048B0E1D78.node1?id=28576&language=EL) και την επικεφαλής του Ευρωψηφοδελτίου του ΠΑΣΟΚ κυρίας Ματσούκα (http://www.europarl.europa.eu/members/expert/groupAndCountry/view.do?partNumber=1&group=1534&country=GR&language=EL&id=28575) (περισσότερα…)

Παρακολούθησα με θλίψη σήμερα στα δελτία ειδήσεων την είδηση για τη δολοφονία της πρώην πρωθυπουργού του Πακιστάν Μπεναζίρ Μπούτο.

Ανεξαρτήτως των όσων κατά καιρούς έχουν γραφτεί για τον βίο και την πολιτεία της η Μπεναζίρ Μπούτο επέλεξε να αφήσει τις πολυτέλειες του Λονδίνου όπου ζούσε αυτοεξόριστη τα τελευταία χρόνια και να επιστρέψει σε μια «τριτοκοσμική», ακόμη και για τα δεδομένα της Ελλάδας, χώρα και να αγωνιστεί για την εδραίωση της Δημοκρατίας. Δεν ήταν εύκολος ο αγώνας. Και όπως εύστοχα και προφητικά είχε αναφέρει η ίδια πριν λίγες ημέρες σε μια δημόσια ομιλία της θα αγωνιζόταν για τη Δημοκρατία ακόμη και αν αυτός ο αγώνας της στοίχιζε τη ζωή. Δυστυχώς επιβεβαιώθηκε πολύ γρήγορα. Η Δημοκρατία δυστυχώς δεν είναι κάτι δεδομένο στις μέρες μας. Και στο Πακιστάν του Στρατηγού Μουσάραφ(πρόεδρος κατά τον κύριο Μπους) η Δημοκρατία έχει ακόμη χρόνο μέχρι να βρει το δρόμο της.

Βρήκα ευκαιρία εν μέσω εορτών για να γκρινιάξω!! Μιας και δυστυχώς είμαι και σήμερα στη δουλεία έκανα μια βόλτα στο ίντερνετ μπας και διαβάσω καμιά ενδιαφέρουσα είδηση γιατί εφημερίδες δεν κυκλοφορούν.

Έτσι διάβασα σήμερα στο www.in.gr ότι ο μητροπολίτης Άνθιμος στο πλαίσιο του κηρύγματος του έκανε νέα πρόταση για την ονομασία της ΠΓΔΜ. Είχε προηγηθεί πριν λίγο καιρό άλλη μια.

Προσωπικά δεν έχω κανένα πρόβλημα αν κάποιος άνθρωπος της εκκλησίας έχει τη δική του άποψη για θέματα πολιτικής. Ακόμη και φορώντας τα ράσα του. Ούτος η άλλος ο οιοσδήποτε πράττοντας κατά τέτοιο τρόπο αντιλαμβάνομαι πως αναλαμβάνει τις ευθύνες του ούτως ώστε να μην παρεξηγηθεί και ο λόγος και ο ρόλος του. Είναι δικό του ζήτημα λοιπόν να διασφαλίσει και να προστατέψει τον θεσμό τον οποίο εκπροσωπεί από τυχών παρεξηγήσεις. Χωρίς αυτό ασφαλώς να σημαίνει ιδεατή εξίσωση με θεοκρατικά καθεστώτα τύπου Ιράν και Μουλάδων.

Κατά τη γνώμη μου το ουσιαστικό στην όλη υπόθεση είναι η κινητικότητα που δείχνουν πρόσωπα και φορείς για το θέμα και η πλήρης ακινησία των αρμοδίων. Αυτών δηλαδή που εξορισμού έχουν και την υποχρέωση να κινηθούν. Έχω επηρεαστεί ίσως από το εξαιρετικό βιβλίου του γνωστού Δημοσιογράφου Γιώργου Δελαστίκ με τίτλο «Το τέλος των Βαλκανίων» που διαβάζω αυτές τις ημέρες και έχω εντυπωσιαστεί από την κινητικότητα των αρμοδίων αρχών των χωρών της ευρύτερης περιοχής τα τελευταία χρόνια.

Είναι επίσης χαρακτηριστικό πως αυτό που αποκόμισα μέχρι στιγμής από το συγκεκριμένο βιβλίο είναι πως η Ελληνική εξωτερική πολιτική βρίσκετε σε τέλμα από την Ελληνική προεδρία του 2003. Και παρά την Ατλαντική στροφή της εξωτερικής μας πολιτικής τα τελευταία χρόνια, δεν έχουμε κερδίσει τίποτα ούτε στο θέμα της ονομασίας της ΠΓΔΜ ούτε σε κάποιον άλλο τομέα της εξωτερικής μας πολιτικής. Και δυστυχώς η στρατηγική της παρούσας κυβέρνησης είναι η εγκατάλειψη της προηγούμενης πολιτικής που στόχο είχε να μας βάλει στον «σκληρό πυρήνα» της Ε.Ε.

Ξέρω ότι οι ημέρες δεν είναι και οι καταλληλότερες για αυτά τα θέματα όμως διαβάζοντας τη συγκεκριμένη είδηση δεν μπορούσα να μη γράψω κάτι. Χρωστάω επίσης σε πολλούς φίλους φωτογραφίες και υλικό από Βρυξέλλες.

Υπόσχομαι ότι σύντομα θα τα έχω ανεβάσει!

Από αύριο και για λίγες ημέρες θα ησυχάσετε από τη διαδικτυακή μου παρουσία! Θα βρίσκομαι στις Βρυξέλλες, την πρωτεύουσα της Ευρώπης(sic(!) που θα έλεγε και η Πανδώρα).

Ένα ταξίδι για γνωριμία με το Ευρωκοινοβούλιο αλλά και για ένα πολύ σημαντικό συνέδριο για τους νέους.

Μια Ευρωπαϊκή συνάντηση νέων για τη συζήτηση και τη διαμόρφωση της τελικής πρότασης για ένα νέου τύπου πρόγραμμα Erasmus που θα αφορά και τους νέους Επιχειρηματίες(Καπιτάλες(!)).

Pilot project ‘Erasmus for young entrepreneurs’, http://www.jadehellas.eu/beta/meli_show.php?id=405

Ως κοινωνικός φορέας στη συνάντηση αυτή συμμετέχει και η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Νεανικών Επιχειρήσεων JADE EU, ενώ από την Ελλάδα συμμετέχει η JADE Hellas( Ελληνική Ομοσπονδία Νεανικών επιχειρήσεων ) http://jadehellas.eu/beta/? της οποίας και μέλος είμαι ως νέος «ταβερνιάρης» ενώ την ευθύνη της Ελληνικής αντιπροσωπείας έχει ο φίλτατος Χαρίδημος Σπινθάκης.

Νέες μορφές ηλεκτρονικής συνεργασίας παράγουν νέα είδη εύρωστης ηλεκτρονικής ‘δημοκρατικής πρακτικής’, σημειώνει ο David Bollier. Κατά πόσο, όμως, θα επηρεάσουν τη συμβατική πολιτική και διακυβέρνηση, αυτό είναι, ίσως, ένα άλλο θέμα, αφού δεν είναι σαφές ότι οι νέες κοινωνικές τεχνολογίες θα κάνουν σημαντική παρέμβαση στη διαχείριση της εξουσίας, καθιστώντας την πιο προσιτή και υπεύθυνη.


Γίνεται όλο και πιο σαφές ότι οι συμβατικοί, συγκεντρωτικοί θεσμοί του 20ού αιώνα δεν έχουν τα κατάλληλα εφόδια για να ανταποκριθούν στις περίπλοκες προκλήσεις της εποχής μας. Είναι υπερβολικά αργοί, γραφειοκρατικοί, αδιαφανείς, πολιτικά εκτεθειμένοι ή/και μη ανταποκρινόμενοι.

Στο μεταξύ, βλέπουμε να ανέρχονται πολλά είδη διανεμημένων ηλεκτρονικών δικτύων που αποδεικνύονται εξαιρετικά αποτελεσματικά, ευέλικτα και αξιόπιστα. Wikis, ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης, blogs, ιστοσελίδες με βίντεο ροής (streaming video websites), podcasts και άλλες καινοτομίες αλλάζουν τον τρόπο που μαθαίνουμε, που διαμορφώνουμε κοινωνικές σχέσεις και δημιουργούμε πολιτισμό. Αντικαθιστούν την ‘κοινωνική παραγωγή’ για τις εμπορικές συναλλαγές. Δημιουργούν νέες μορφές πολιτικής εξουσίας και θεσμικής αρχής.


Τίθεται λοιπόν το ενδιαφέρον ερώτημα, κατά πόσο οι νέες ηλεκτρονικές τεχνολογίες συνεργασίας μπορούν να εισαγάγουν ένα νέο είδος ‘ wiki πολιτικής’ και διακυβέρνησης;


Ένα είναι βέβαιο: οι νέες μορφές ηλεκτρονικής συνεργασίας παράγουν νέα είδη εύρωστης ηλεκτρονικής ‘δημοκρατικής πρακτικής’. Κατά πόσο, όμως, θα επηρεάσουν τη συμβατική πολιτική και διακυβέρνηση, αυτό είναι, ίσως, ένα άλλο θέμα. Ασφαλώς, η μεγάλη απήχηση του wiki πολιτισμού έγκειται στο γεγονός ότι παρέχει στους ανθρώπους τον τρόπο να γίνουν πιο προσωπικά στρατευμένοι, συμμετοχικοί και δημιουργικοί. Αποκτούν την ευκαιρία να ‘κατέχουν’ –ηθικά και νομικά- τα έργα που δημιουργούν. Αυτό σίγουρα αποτελεί πρόοδο σε σχέση με τον ρόλο που τους επιφυλάσσουν τα συμβατικά μαζικά μέσα επικοινωνίας – να είναι δηλαδή πειθήνιοι, παθητικοί καταναλωτές.


Ωστόσο, όσο ελκυστικά κι αν είναι τα wikis και οι άλλες τεχνολογίες συνεργασίας, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι θα μεταμορφώσουν την πολιτική μας; Θα μπορούσαν. Ακόμη, όμως, δεν είναι σαφές ότι οι νέες κοινωνικές τεχνολογίες θα κάνουν σημαντική παρέμβαση στη διαχείριση της εξουσίας, καθιστώντας την πιο προσιτή και υπεύθυνη.

Από τη στιγμή που βρισκόμαστε στο αρχικό στάδιο αυτής της επανάστασης- σε ό, τι αφορά τόσο στην ανάπτυξη των τεχνολογιών όσο και στη διάδοσή τους- θα ήταν επιπόλαιο να κάνουμε προβλέψεις. Υπάρχει όμως κάτι που θεωρώ ελπιδοφόρο: οι οικονομικές, τεχνολογικές και κοινωνικές τάσεις που κατευθύνουν τον wiki πολιτισμό είναι πολύ πιθανό να ενισχυθούν. Κι αυτές οι τάσεις, ιδίως οι ριζοσπαστικές ιδιότητες και η συμμετοχική ηθική των δικτυωμένων μέσων, είναι πιθανό να ισχυροποιήσουν τα άτομα, να ενθαρρύνουν την καινοτομία και να κάνουν περισσότερο υπεύθυνους τους ισχυρούς θεσμούς.

Τα μέσα επικοινωνίας που απαιτούν συγκέντρωση κεφαλαίου, όπως τα κινηματογραφικά στούντιο, οι δισκογραφικές εταιρίες, οι εφημερίδες και οι εκδοτικοί οίκοι έχουν δομές με σταθερό υψηλό κόστος. Αντίθετα, οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές που συνδέονται μεταξύ τους μέσω Ίντερνετ εκπροσωπούν ένα σύστημα μέσων με διανεμημένο κεφάλαιο, που μπορεί να λειτουργήσει πιο γρήγορα, αποτελεσματικά και δημιουργικά. Μπορεί να φιλοξενήσει ένα πιο αυθεντικό πολιτιστικό υλικό, πιο ποικίλο και επίκαιρο από αυτό των μέσων μαζικής επικοινωνίας. Πρόκειται για ένα σημαντικό ‘πολιτικό’ πλεονέκτημα, όχι με την ιδεολογική αλλά με την πολιτιστική έννοια.

Οι συμβατικές εταιρίες μέσων επικοινωνίας είναι όμηροι ισοπεδωτικών επιχειρηματικών προτύπων, που βασίζονται στη μαζική διαφήμιση και σε περιεχόμενο με χαμηλότερο κοινό παρονομαστή. Αντίθετα, εταιρίες όπως οι Google, Yahoo, Amazon και eBay είναι δομημένες έτσι ώστε να εξυπηρετούν τη ‘μακρά ουρά’ των μικρών, λιανικών αγορών. Είναι επίσης δομημένες έτσι ώστε να επιδρούν στις εγγενείς κοινωνικές τάσεις των ανθρώπων. Η eBay αξιοποιεί τις εκτιμήσεις των αγοραστών για τους πωλητές και καλλιεργεί μια κοινοτική ηθική εμπιστοσύνης και καλής θέλησης. Η Amazon καλεί τους καταναλωτές να συστήνουν προϊόντα και να κάνουν βιβλιοκριτική. Ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης όπως οι MySpace, Facebook και Flickr βασίζονται πλήρως σε ανεπίσημη κοινωνική παραγωγή χωρίς τις εμπορικές ανταλλαγές και το μηχανισμό της αγοράς σε ρευστό, δικαιώματα ιδιοκτησίας και ατομικής κυριότητας.

Μολονότι τα μέσα επικοινωνίας που απαιτούν συγκέντρωση κεφαλαίου δεν πρόκειται να εξαφανιστούν γρήγορα, η οικονομική τους κατάσταση θα διαταράσσεται όλο και περισσότερο, καθώς τα διανεμημένα ηλεκτρονικά μέσα επιταχύνουν τον ανταγωνισμό. Τα ηλεκτρονικά μέσα θα γίνουν πιο ελκυστικά γιατί είναι πιο προσιτά στους απλούς ανθρώπους, πολιτιστικά αυθεντικά και ανταποκρινόμενα. Είναι πιο φιλόξενα σε ασυνήθιστες, μη εμπορικές ανησυχίες και ιδιαιτερότητες, με τρόπους που τα μέσα που απαιτούν συγκέντρωση κεφαλαίου δεν μπορούν να έχουν χωρίς να υπονομεύσουν τα οικονομικά τους θεμέλια.


Καθώς αυτή η οικονομική και πολιτιστική μεταμόρφωση επιταχύνεται και περισσότεροι άνθρωποι κατευθύνουν ένα μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους στις ηλεκτρονικές κοινότητες, νέα είδη κοινωνικών σχέσεων και πολιτιστικών υποθέσεων θα αρχίσουν να ριζώνουν. Αυτό συμβαίνει ήδη. Άνθρωποι που κάποτε εμπιστεύονταν τις κυβερνήσεις, τα πολιτικά κόμματα ή τους ειδησεογραφικούς ομίλους, δίνουν τώρα την πολιτική και κοινωνική αφοσίωσή τους σε νέα είδη ενδιάμεσων.


Το βλέπουμε, στις Ηνωμένες Πολιτείες, σε βασισμένες στο Ίντερνετ οργανώσεις, όπως η MoveOn.org (περισσότερα από 3 εκατομμύρια μέλη) και το DailyKos blog (εκατοντάδες χιλιάδες επισκέψεις τη μέρα). Οι Αμερικανοί στρέφονται επίσης σε δεκάδες ειδησεογραφικές ιστοσελίδες και σε εκατομμύρια web logs. Στην πραγματικότητα, καινοτομίες αυτού του είδους συμβαίνουν παντού. Ο δικτυακός τόπος Overmundo στη Βραζιλία είναι μια ζώνη πολυμέσων νέου τύπου με περιεχόμενο που παράγεται και αξιολογείται από τον χρήστη. Το OhMyNews στη Νότια Κορέα χρησιμοποιεί 36.000 πολίτες-δημοσιογράφους που γράφουν ηλεκτρονικά έως 200 ιστορίες τη μέρα.

Εάν τα οικονομικά εκείνων των μέσων επικοινωνίας που απαιτούν συγκέντρωση κεφαλαίου κινδυνεύουν, όπως πιστεύω ότι συμβαίνει, και εάν η κοινωνική ακεραιότητα των ηλεκτρονικών κοινοτήτων μπορεί να προστατευθεί από τον εταιρικό εναγκαλισμό, τότε είναι πολύ πιθανό να δούμε να εμφανίζονται νέα πρότυπα δημοκρατικής πρακτικής. Το πρωτοποριακό πρότυπο, βέβαια, είναι το ελεύθερο λογισμικό ανοιχτού κώδικα. Χιλιάδες προγράμματα λογισμικού βρίσκονται υπό τη διαχείριση κοινοτήτων που τιμούν τη διαφάνεια, την κοινοτική συμμετοχή και τη συναίνεση, κι αυτό εξισορροπεί τις ατομικές και τις κοινοτικές ανάγκες. Το ίδιο ισχύει για τη μπλογκοσφαίρα, τους ηλεκτρονικούς χώρους φύλαξης, τις κοινότητες remix και mashup και άλλα συνεργατικά εγχειρήματα. Αποτελούν παράδειγμα ενός συμμετοχικού ήθους που πρεσβεύει την ισότητα και που η απουσία του από τους συμβατικούς δημοκρατικούς θεσμούς είναι αισθητή. Ενσαρκώνουν μια ευαισθησία που ο καθηγητής Lawrence Lessig αποκαλεί ‘ελεύθερο πολιτισμό’.

Τη διεθνή απήχηση του ελεύθερου πολιτισμού μαρτυρά το γεγονός ότι οι άδειες Creative Commons έχουν υιοθετηθεί διεθνώς. Περισσότερα από 36 έθνη έχουν εισαγάγει τις άδειες U.S. στα εθνικά νομικά συστήματά τους και άλλα 30 βρίσκονται στη διαδικασία να το κάνουν. Στο μεταξύ, πολλών ειδών ηλεκτρονικές κοινότητες έχουν υιοθετήσει τις άδειες CC, θέλοντας έτσι να δείξουν τη δέσμευσή τους στη δημιουργική και από κοινού κατοχή, την ανοιχτή πρόσβαση στη λήψη αποφάσεων και την πολιτιστική ελευθερία.


Ένα πρώτο κίνημα από χάκερς, υπέρμαχους των πολιτικών ελευθεριών, βιβλιοπώλες, επιστήμονες και διανοητές, πολίτες-δημοσιογράφους, ανθρώπους ανοιχτών επιχειρήσεων και πολλούς άλλους, οδηγεί αυτό το ήθος σε νέο επίπεδο στις ετήσιες συγκεντρώσεις της iCommons. Η iCommons-μια οργάνωση που προήλθε από την Creative Commons- είναι μια νέα διεθνής πρωτοβουλία που προωθεί τα commons ως νέα οργανωτική αρχή για τον πολιτισμό. Το επικείμενο συνέδριό της στο Ντουμπρόβνικ της Κροατίας, τον Ιούνιο 2007, είναι πιθανό να σημάνει τις απαρχές ενός νέου διεθνούς κινήματος, εμπνευσμένου από την ιδέα του ελεύθερου πολιτισμού.


Προς το παρόν, η άνοδος των commons οφείλεται περισσότερο σε ένα πολιτιστικό παρά σε ένα πολιτικό κίνημα. Δεν έχει να κάνει σε τακτική βάση με τη συμβατική πολιτική, τη νομοθεσία και την κυβέρνηση. Αλλά τα μέσα επικοινωνίας που απαιτούν συγκέντρωση κεφαλαίου είναι βέβαιο πως θα εντείνουν τα δικά τους πολιτικά αιτήματα προς τις κυβερνήσεις για να επεκτείνουν το πεδίο του κοπυράιτ και της νομοθεσίας για τις ευρεσιτεχνίες και τις πατέντες, να ισχυροποιήσουν τις εταιρίες σε βάρος της επιλογής και της ελεύθερης έκφρασης του καταναλωτή και να σπάσουν την ανοιχτή, απ’ άκρη σ’ άκρη, δομή του Ίντερνετ. Μπορείτε να είστε σίγουροι πως οι ελευθερίες των commons θα απειληθούν με δυσάρεστους τρόπους κι αυτό είναι πιθανό να πολιτικοποιήσει και να εμψυχώσει το προαναφερθέν κίνημα. Όταν αυτό συμβεί, θα ξέρουμε καλύτερα εάν θα υπάρξει, πράγματι, wiki πολιτική.


Μολονότι το κίνημα των commons δεν κατέλαβε μέχρι στιγμής τις θύρες της πολιτικής, της διαμόρφωσης πολιτικής και των δικαστηρίων, η άνοδος μιας διαφορετικής και διεθνώς διασυνδεδεμένης κοινότητας ελεύθερου πολιτισμού αποτελεί μια συναρπαστική εξέλιξη. Βλέπουμε ότι ένα νέο είδος διεθνούς, πλουραλιστικού κινήματος αφιερωμένο στην ανοιχτή συμμετοχή, την κοινωνική αλληλεγγύη και τη δημοκρατική υπευθυνότητα είναι πράγματι δυνατό. Μπορεί να αποτελέσει τη βάση για ένα νέο είδος κοινωνικής τάξης-ηλεκτρονικά, τουλάχιστον. Απ’ τη στιγμή που ο ηλεκτρονικός κόσμος έχει τον τρόπο να επηρεάζει εμάς που είμαστε στον ‘πραγματικό κόσμο’, θα μπορούσε πολύ καλά να αποτελέσει τη βάση για την οικοδόμηση ενός κινήματος περισσότερο στρατευμένου πολιτικά.


Η Wikipedia, λογισμικό ανοιχτού κώδικα, η μπλογκοσφαίρα και οι συναφείς κοινότητες εμπεριέχουν ένα αναζωογονητικό οικουμενικό πνεύμα. Οι συμμετέχοντες-μέλη δεν ασχολούνται τόσο με την συντηρητική ή φιλελεύθερη ή φωτισμένη φιλελεύθερη ιδεολογία, αλλά με την ανανέωση της ίδιας της δημοκρατικής πρακτικής. Έτσι, όταν οι Αμερικανοί συντηρητικοί αποφάσισαν ότι ήθελαν να ξεκινήσουν την Conservapedia, επειδή έβρισκαν την Wikipedia πολύ φιλελεύθερη, ο ιδρυτής της Wikipedia, Jimmy Wales, τους έδωσε ευχαρίστως τις ευλογίες του: ‘Ο ελεύθερος πολιτισμός δεν έχει δεσμά….Καλοδεχόμαστε το αποτέλεσμα του εναλλακτικού έργου μας. Αυτό είναι απολύτως στο πνεύμα της αποστολής μας’.

Εάν αυτό είναι η wiki πολιτική, τότε χρειαζόμαστε περισσότερη. Το πνεύμα της έχει ακόμη πολύ δρόμο προς την κατεύθυνση της ανοικοδόμησης του τεμαχισμένου, μισαλλόδοξου, αυταρχικού κόσμου της σύγχρονης πολιτικής, με νέες μορφές δημοκρατικής πρακτικής.

αναδημοσίευση από : http://www.re-public.gr/?p=148

Μπορούμε να αντιδράσουμε. Δεν πρέπει να μείνουμε παθητικοί δέκτες της όποιας παράλογης πολιτικής

Στις νέες αυξήσεις της ΔΕΗ εμείς απαντάμε με μποϋκοτάζ!
Το Σάββατο 15 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ και 12.00 το μεσημέρι, ΚΑΤΕΒΑΖΟΥΜΕ όλοι για 15 ΛΕΠΤΑ ΤΟ ΔΙΑΚΟΠΤΗ
Διαμαρτυρόμαστε έτσι έμπρακτα για τις νέες εξοντωτικές αυξήσεις στα τιμολόγια της ΔΕΗ
Κι αυτή είναι μόνο η αρχή για τις κινητοποιήσεις μας!!!
ΕΛΑΤΕ ΝΑ ΔΕΙΞΟΥΜΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΜΑΣ!!!
ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ!!!!

Ένας από τους τρεις εισαγγελείς που βρισκόταν στο κέντρο επιχειρήσεων της Αστυνομίας έδωσε την εντολή να συλληφθεί ο συνδικαλιστής που σκέπασε την κάμερα, αλλά και όσοι τον βοηθούσαν να το κάνει. Αστυνομικές δυνάμεις στο Σύνταγμα κινήθηκαν για να συλλάβουν τους συνδικαλιστές, αλλά αντιμετώπισαν δεκάδες διαδηλωτές οι οποίοι τις απέτρεψαν.
Αμέσως μετά το τέλος της πορείας οι συνδικαλιστές της ΔΕΗ επέστρεψαν στα γραφεία της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ στην οδό Στουρνάρη 73-75. «Κατεβήκαμε από την οδό Πανεπιστημίου, στρίψαμε στην 3η Σεπτεμβρίου και καταλήξαμε στα γραφεία μας. Κάποια στιγμή οι δύο συνάδελφοι μαζί με άλλους συναδέλφους κατέβηκαν στο κυλικείο του σωματείου, ήπιαν καφέ και στη συνέχεια κινήθηκαν προς το πάρκινγκ όπου αφήνουμε τα αυτοκίνητα και το οποίο απέχει 40-50 μέτρα από τα γραφεία μας. Μόλις φάνηκαν στον δρόμο, τους περικύκλωσαν 30 ζητάδες, καμιά δεκαριά ασφαλίτες με πολιτικά και μια διμοιρία των ΜΑΤ λες και επρόκειτο να συλλάβουν τους μεγαλύτερους εγκληματίες του κόσμου», αναφέρει ο κ. Φωτόπουλος. Ακολούθησε μικροσυμπλοκή μεταξύ αστυνομικών και 15 συνδικαλιστών της ΔΕΗ που βρίσκονταν στα γραφεία, κατά την οποία οι συνδικαλιστές δέχθηκαν πολλά χτυπήματα από τους αστυνομικούς.

Αναδημοσίευση από: http://www.tanea.gr//Article.aspx?d=20071214&nid=6865689&sn=&spid=876

Στη χθεσινή μεγάλη διαμαρτυρία των πολιτών για το Ασφαλιστικό οι αρχές ασφαλείας και η Κυβέρνηση επέλεξαν να χρησιμοποιήσουν τις κάμερες για την παρακολούθηση της συγκέντρωσης.

Σε μια πράξη συμβολικής διαμαρτυρίας εναερίτες της ΔΕΗ κάλυψαν με μαύρες σακούλες τις κάμερες που κατέγραφαν τη διαδήλωση.

Τρεις ώρες μετά και στα γραφεία του συνδικάτου τους εισέβαλαν οι αρχές και τους συνέβαλαν. Τους μετέφεραν σηκωτούς στη ΓΑΔΑ ενώ σήμερα τους ασκήθηκε και ποινική δίωξη σε βαθμός πλημμελήματος οι αρμόδιες αρχές.

Η πράξη των εναεριτών είναι εμφανείς σε όλους και μεταδόθηκαν απόψε από τους τηλεοπτικούς σταθμούς ώστε να έχουμε όλη γνώση του τι πραγματικά συνέβη. Όπως δεδομένη είναι και η παρακολούθηση επί ώρες των συνδικαλιστών αυτών και η εισβολή των αρχών ασφαλείας στα συνδικαλιστικά τους γραφεία.

Όλα αυτά θυμίζουν άλλες εποχές, πολύ σκοτεινές και πολύ ντροπιάστηκες για την ιστορία αυτού του τόπου. Όλα αυτά ελπίζαμε επίσης να μη ξανασυμβαίνανε μετά την περιβόητη «ζαριτινιέρα».

Ως φαίνετε η χθεσινή συγκέντρωση τρόμαξε πραγματικά την Κυβέρνηση. Τόσο που δε δίστασε να θυμηθεί άμεσα το παρελθόν της και να στήσει ένα τόσο σοβαρό επεισόδιο μόνο και μόνο για να γλιτώσει λίγα δευτερόλεπτα από τα βραδινά δελτία ειδήσεων εις βάρος της συζήτησης για τον όγκο του συλλαλητηρίου.

Δεν ξέρω τι είναι πιο επικίνδυνο απ όλα αυτά. Το τσαλαπάτημα των θεσμών και των δικαιωμάτων σε χρόνο dt ή θυσία των πάντων στο βωμό της «τηλεδημοκρατίας»;

Όπως ανάφεραν προχθές οι ειδήσεις, η ΕΕ εξέδωσε ένα ψήφισμα για όλες τις μεσογειακές χώρες που επλήγησαν από φωτιές, να δεσμευτούν ότι τα δάση που κάηκαν θα ξαναγίνουν δάση, διότι αυτό αφορά ΟΛΗ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΚΑΘΕ ΧΩΡΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΑ.
Το ψήφισμα υπεγράφη από τις αντιπροσωπείες όλων των Μεσογειακών χωρών (Ιταλία, Ισπανία, Γαλλία, Πορτογαλία) και όλων των παρατάξεων… εκτός μίας:

guess who?…

Ο κ. Ρουσόπουλος είπε ως δικαιολογία ότι αυτό είναι παρέμβαση στο Σύνταγμα της Χώρας, βλέπε Άρθρο 24, περί ‘δασικών εκτάσεων και δασών’ !!…

Εκτός, αυτού, προχτές οι ειδήσεις ακόμα και των κρατικών καναλιών -ανέφεραν ότι 2.000 και πλέον στρέμματα στη Ζαχάρω ‘παραχωρήθηκαν για ήπια τουριστική ανάπτυξη’ σε μεγάλα ξενοδοχειακά συγκροτήματα
Οφείλουμε να δείξουμε σε όλα τα κόμματα οτι δεν είμαστε σύμφωνοι και ότι δεν αδιαφορούμε: υπογράψτε το petition για την προστασία των δασών. Οι τωρινές 80.000 υπογραφές είναι πάρα πολύ λίγες – οφείλουμε να τις κάνουμε 2.000.000, αφού η αίτηση αυτή θα σταλεί στη Βουλή, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αλλά και στον ΟΗΕ.

Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ!
www.petitiononline.com/forestgr/

Έγραψα χθες σ αυτό εδώ το blog πως ελπίζω σε μια Πέμπτη διαφορετική. Μάντης δεν είμαι αλλά κάτι μου λέει πως η Πέμπτη αύριο θα είναι μια μέρα διαφορετική. Και ίσως τελικά ήταν λάθος που σήμερα απεργούν οι δημοσιογράφοι. Αν η διαμαρτυρία αυτή μεταδιδόταν ζωντανά από την τηλεόραση αύριο ίσως να μιλούσαμε για την πτώση μιας Κυβέρνησης τριών μηνών.

Η σημερινή συγκέντρωση διαμαρτυρίας ήταν η μεγαλύτερη των τελευταίων 5 ετών. Ούτε ο πόλεμος στο Ιράκ, Ούτε οι πορείες μνήμης για το Πολυτεχνείο, ούτε οι προεκλογικές συγκεντρώσεις των κομμάτων δεν έφτασαν στο μισό σε όγκο τη σημερινή συγκέντρωση. Ούτε οι πέντε πρωτομαγιές που είχα την τιμή να συμμετέχω στις διαμαρτυρίες, ούτε κάποια άλλη συγκέντρωση τα τελευταία πέντε χρόνια στην οποία συμμετείχα δεν είχε τέτοια συμμετοχή. Ούτε η συγκέντρωση για το Γιαννίτση δεν είχε τέτοιο όγκο όπως μου έλεγε ένας φίλος, χρόνια συνδικαλιστής.

Αυτή η απίστευτη συγκέντρωση ήταν ένα δυνατό μήνυμα στην Κυβέρνηση που δύο και πλέον δεκαετίες μετά βάλθηκε να ενσαρκώσει τον Θατσερισμό στην Ελλάδα. Με μια νέο Ελληνική του διάσταση βέβαια. Με τους κουμπάρους, τα ομόλογα, του προφορικού κοινωνικού διαλόγου για το Ασφαλιστικό, του είπα ξείπα, των πολλών και αειμνήστων τριών ΔΕΝ, ΔΕΝ, ΔΕΝ, της απέραντης Ελληνικής, κατά Μαγγίνα, Φιλοξενίας.

Σήμερα οι χιλιάδες αυτοί πολίτες αξίωσαν το αυτονόητο. Ένα δίκαιο και κοινωνικό Ασφαλιστικό σύστημα. Βιώσιμο και δημόσιο. Απαίτησαν μια Κυβέρνηση αντάξια του θεσμικού της ρόλου, που δε θα τους περιπαίζει, που δε θα τους ξεφτιλίζει, που δε τους ωθεί σε αλληλοσπαραγμό. Απαίτησαν το αυτονόητο, μια πολιτεία να μην προστατεύει τους νόμους της ζούγκλας αλλά τους πολίτες από τη ζούγκλα.

Σήμερα διεκδίκησαν τα αυτονόητα. Ένα Ασφαλιστικό σύστημα που θα τους ανταποδίδει δίκαια τους καρπούς της εργασίας τους, που θα τους εξασφαλίζει αξιοπρεπή βίο. Μια πολιτεία που θα ανταποκρίνεται υπεύθυνα στο ρόλο της. Θα τηρεί τις υποχρεώσεις της προς το Ασφαλιστικό σύστημα. Που δεν θα φορτώνει αδίκως τις κοινωνικές υποχρεώσεις, που δεν θα αμνηστεύει τους ανεύθυνους.

Η Αυριανή ημέρα πρέπει να είναι μια διαφορετική ημέρα. Και αν η Κυβέρνηση δεν έλαβε τα μηνύματα της, και αν οι Ρουσόπουλοι και οι Λούληδες τους συμβουλεύουν να κάνουν τις πάπιες ως το ξανασκεφτούν γιατί έρχονται και γιορτές και οι γαλοπούλες είναι πλέον ντεμοντέ…

Ευχαριστώ τον Πάνο Ιατρίδη(http://panosiatridis.blogspot.com/)για τις φωτογραφίες