Ο Μάης στο Παρίσι φέρνει πάντα εικόνες, συναισθήματα, σκέψεις που δύσκολα κανείς συναντά σε πολλές άλλες πλευρές του κόσμου.

Κάτι από το παρελθόν, κάτι από την τρέχουσα διεθνή κατάσταση αλλά και τη νέα Ελληνική τραγωδία, κάτι από το σήμερα και τους Γάλλους που δεν θέλουν με τίποτα να στρωθούν στον καναπέ τους, το Παρίσι την πρωτομαγιά είναι μια πόλη που αποκτά κάτι από μύθο, κάτι από το όνειρο.

Έτυχε να βρεθώ εκεί για προσωπικούς λόγους και δεν μπορώ να πω πως δεν χάρηκα που βρέθηκα μια τέτοια στιγμή. Όχι τόσο για την άνοιξη αλλά γιατί είχα την ευκαιρία από πρώτο χέρι να δω πως είναι ακόμη να ελπίζεις, να αγωνίζεσαι, να μην επαρκούν όχι από απληστία.

Κατεβαίνοντας την Place de Republic το βλέμμα σου φαντάζει λίγο για να καλύψει αυτόν τον κόσμο. Όπου και να κοιτάξεις χιλιάδες άνθρωποι κάθε ηλικίας, κάθε χρώματος έχουν πλημμυρήσει την πλατεία και τους γύρω δρόμους.

Στάθηκα λίγο πιο κάτω και είδα για τρεις ώρες σχεδόν να περνάει κόσμος μπροστά μου και να μη τελειώνει. Χρειάστηκε να περπατήσω αρκετά για να φτάσω στο τέρμα της πορείας.

Η λέξη αλληλεγγύη ακουγόταν από παντού. Όπου και να κοίταζες θα έβλεπες σίγουρα και κάποια Ελληνική σημαία. Ίσως από αλληλεγγύη, σίγουρα από φόβο, η Ελλάδα ήταν παρούσα. Και όταν ρώτησα κάποιον απ’ τους διαδηλωτές που κράταγε μια απ’ αυτές τις σημαίες γιατί επέλεξε να σηκώσει την Ελληνική σημαία η απάντηση ήταν σαν έτοιμη από καιρό.

Γιατί είμαστε αλληλέγγυοι με τον Ελληνικό λαό, γιατί μετά την Ελλάδα είναι η σειρά μας.

Είδα και διαφορετικές μεταξύ τους προσεγγίσεις αλλά στο τέλος της πορείας όπως και στην αρχή και στη μέση και στο τέλος ήταν όλοι μαζί, όχι σαν εδώ ο καθένας μόνος του.

Δεν είδα πουθενά αστυνομικούς παρά κάτι ελάχιστους λιγότερους από 4-5 σε μια διαδρομή πολλών χιλιομέτρων όπως δεν είδα και κανένα δακρυγόνο, καμιά σπασμένη τζαμαρία, κανένα καμένο αυτοκίνητο.

Η πρωτομαγιά στο Παρίσι είναι για πολλούς λόγους ιδιαίτερη είναι όμως ταυτόχρονα και ξεχωριστή και δείχνει ακόμη και στις μέρες μας μια δυναμική που τρομάζει θεούς και δαίμονες.

ΚΕΙΜΕΝΟ ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ (boyio@enet.gr) |

ΦΩΤΟΓΡΑΦΗΣΗ ΕΚΤΟΡΑΣ ΔΗΜΗΣΙΑΝΟΣ (ektordimisianos@yahoo.gr)

Μια νέα λεωφόρος στην οικονομία ανοίγεται σ’ ένα δρόμο του Αιγάλεω. Μια νέου τύπου επιχειρηματικότητα, που δεν είναι ούτε ιδιωτική ούτε δημόσια. Ενας κοινωνικός συνεταιρισμός που δεν προσβλέπει στο κέρδος, αλλά στην αλληλεγγύη. Μια ιδέα που επενδύει στο κοινωνικό κεφάλαιο και όχι στα ευρώ. Την είδαμε στην πράξη και μάθαμε πως μια κοινωνία, αν θέλει, μπορεί να ρίξει τα τείχη της προκατάληψης. Και πως η αδυναμία του ενός μπορεί να γίνει η δύναμη του συνόλου.
Δήμητρα και Αγγελική, κουζίνα Η Δωδεκανήσου είναι ένας στενός δρόμος στο Αιγάλεω, με κατοικίες και μικρές επιχειρήσεις. Ανάμεσά τους εξελίσσεται ένα ενδιαφέρον κοινωνικό πείραμα. Δοκιμάζοντας μια απολαυστική τυρόπιτα που μόλις είχε βγει από το φούρνο του «Ευ Ζην», υποψιαζόμαστε ότι σ’ αυτήν την κουζίνα μπορεί να ψήνεται και κάτι μεγαλύτερο, όπως ένας… «τρίτος τομέας» στην οικονομία.
Ο παραδοσιακός διαχωρισμός είναι δημόσιος – ιδιωτικός τομέας. Ομως οι σαλάτες που φτιάχνει η Δήμητρα δεν χωράνε σ’ αυτά τα… πιάτα. Από τα προσεκτικά διαλεγμένα υλικά τους ώς το μεταφορικό μέσο που θα τις παραδώσει στον πελάτη, κινούνται σ’ ένα άλλο μοντέλο που τελευταία αναπτύσσεται στην Ευρώπη, τον τομέα της Κοινωνικής Οικονομίας ή, απλούστερα, τον Τρίτο Τομέα.
Αριστοτέλης, κουζίνα Η Δήμητρα είναι χωρισμένη, με έναν γιο φοιτητή, χωρίς εργασιακή εμπειρία, χωρίς οικονομικούς πόρους και ψυχικά ασθενής. Η θέση της στο κλασικό δίπολο «κέρδος ή πρόνοια» ήταν να βρίσκεται στον πάτο του βαρελιού – πεταμένη ως αντιπαραγωγική ή φυτοζωώντας με ένα πενιχρό επίδομα. Αλλά χαμογελάει. Γιατί εδώ και λίγους μήνες, τέσσερεις ώρες κάθε μέρα, εργάζεται σ’ αυτόν τον Κοινωνικό Συνεταιρισμό Περιορισμένης Ευθύνης (ΚοιΣΠΕ). Νιώθει ικανοποίηση και για τη δουλειά και για την αμοιβή της. Δεν εξαρτάται πλέον από την καλοσύνη των άλλων. Και, το σπουδαιότερο, θεραπεύεται.
Οι ΚοιΣΠΕ είναι ταυτόχρονα εταιρείες και μονάδες ψυχικής υγείας. Εταίροι σε ποσοστό έως 35% είναι άνθρωποι με ψυχοκοινωνικά προβλήματα. Το λοιπό ποσοστό μοιράζεται ανάμεσα σε επαγγελματίες της ψυχικής υγείας και φυσικά πρόσωπα ή φορείς που στηρίζουν τους ΚοιΣΠΕ. Αντίθετα με τα προστατευμένα εργαστήρια της Πρόνοιας, εδώ οι εργαζόμενοι συμμετέχουν ισότιμα σε όλη τη διαδικασία παραγωγής, αλλά και στη λήψη αποφάσεων μέσω της αρχής «ένα άτομο, μία ψήφος», ανεξάρτητα από τα μερίδια που διαθέτουν, δηλαδή το κεφάλαιο.
«Από την απασχολησιοθεραπεία, που ενείχε τον κίνδυνο της εκμετάλλευσης των ψυχικά ασθενών, πάμε σε μια επιχειρηματικότητα με κοινωνικό στόχο. Το ζητούμενο είναι αυτά τα δύο να βρίσκονται σε ισορροπία» λέει η κοινωνική λειτουργός και πρόεδρος του Δ.Σ., Πόλα Νικολάου.
Θεοδόσης, κουζίνα Στην κουζίνα που αστράφτει ετοιμάζεται φαγητό για κέτερινγκ και ντελίβερι. Στο πλήρες εξοπλισμένο ξυλουργείο γίνονται έπιπλα κατά παραγγελία. Στους δύο αργαλειούς του υφαντουργείου κόμπο κόμπο δένονται «ίσως τα τελευταία χαλιά που φτιάχνονται στην Ελλάδα», όπως μας λένε. Η ποιότητα όλων των προϊόντων, υψηλή. Μάλλον επειδή κινητήρια δύναμη δεν είναι το κέρδος, αλλά η αυτοβελτίωση των παραγωγών.
Δεν είναι όλα εύκολα. Ακούμε ιστορίες για ψυχιατρεία, φάρμακα, αποξένωση… και, σε αντίστιξη, ελπίδα. «Στο σπίτι το τηλέφωνο, λόγω της πάθησης, δεν το σήκωνα. Τώρα στη γραμματεία σηκώνω τηλέφωνα όλη μέρα». Ο Γιώργος είναι εκπρόσωπος των εργαζομένων στο Δ.Σ. «Επαιρνα φάρμακα, όλη μέρα κλεισμένος μέσα, ένα παθητικό ον. Τώρα αποκτώ αυτοπεποίθηση, έχω χρήματα και βλέπω το μέλλον με αισιοδοξία».
Χρειάζεται μήνες προετοιμασία, από μέλος του συνεταιρισμού να γίνει κανείς εργαζόμενος – αν το επιθυμεί. Αρκεί να υπάρχει και η θέση. Στα 42 μέλη αντιστοιχούν 33 εργαζόμενοι. «Δούλευα σε ιδιώτες, αλλά με σταματάγανε μόλις πάθαινα κατάθλιψη. Εδώ μας αγαπάνε και νιώθουμε ασφάλεια». Ο Θοδωρής εργάζεται στο ξυλουργείο. Δεν νιώθει ακόμη δυνατός για να επιστρέψει στο χωριό του, αλλά ίσως κάποια μέρα…
Δήμητρα, κουζίνα Θα περίμενε κανείς ότι λόγω της ιδιαιτερότητας υπάρχουν πολλές χαμένες εργατοώρες. Οτι, αν μετρηθεί με τους ανελέητους αριθμούς της αγοράς, το πείραμα είναι χαμένο. Αλλά… «Εχουμε λιγότερες απουσίες από τον μέσο όρο των ιδιωτικών εταιρειών» λέει η κ. Νικολάου. «Ενας από τους τομείς που πάσχουν οι ΚοιΣΠΕ είναι η διοίκηση. Οι μάνατζερ συνήθως θα ξέρουν είτε την αγορά είτε την ψυχική υγεία. Πρέπει, όμως, να ξέρουν και τα δύο για να πετύχουν». Γι’ αυτό προτείνει τη δημιουργία ενός μηχανισμού που θα προσφέρει τεχνογνωσία, ειδικά στο μάρκετινγκ, και στους 15 ΚοιΣΠΕ της χώρας.
Το εύρος των υπηρεσιών και των προϊόντων του Τρίτου Τομέα είναι ανεξάντλητο. Από την υγεία ώς το περιβάλλον και από την εκπαίδευση ώς τον πολιτισμό, μπορεί να προσφέρει στα μέλη του και στο κοινωνικό σύνολο ό,τι δεν κινητοποιεί τον ιδιωτικό τομέα και ό,τι δεν καταφέρνει το Δημόσιο. Αρκεί μια συλλογικότητα αποφασισμένη για έργο.

Οπως γράφει ο αμερικανός οικονομολόγος Jeremy Rifkin, «οι οργανισμοί του Τρίτου Τομέα [...] αποτελούν χώρους όπου οι φτωχοί και οι αδύναμοι μπορούν να βρουν ένα χέρι βοηθείας… Επίσης, διατηρούν [...] τις παραδόσεις και ανοίγουν δρόμους νέων ειδών διανοητικών διεργασιών και εμπειριών».
Νίκος, υφαντουργείο Κάποιοι βλέπουν τον Τρίτο Τομέα με καχυποψία. Υποστηρίζουν ότι οι οργανισμοί αυτοί μπορεί να χρησιμοποιηθούν ως μέσο για την εφαρμογή πολιτικών ιδιωτικοποίησης. Αλλοι βλέπουν ιδανικούς εταίρους για τη μεταφορά αρμοδιοτήτων από το κράτος και την παράλληλη μείωση των δημόσιων δαπανών. Ομως, το παράδειγμα του «Ευ Ζην» δείχνει μια μοναδικότητα. Είναι άλλο πράγμα μια οποιαδήποτε «απασχόληση» των ψυχικά ασθενών και άλλο το χτίσιμο της εικόνας του εαυτού μέσα από την εργασία. «Θέλουμε όχι την ανοχή, αλλά τη συμμετοχή» τονίζουν οι άνθρωποι του «Ευ Ζην».
Για να ξαναγυρίσουμε στην τυρόπιτα της εισαγωγής, οι μάγειροι ενδιαφέρονταν αν μας άρεσε. Ο Αλέξανδρος, βοηθός σεφ, έχει σπουδάσει μαγειρική, μαγειρεύει με πάθος, θέλει τους πελάτες ικανοποιημένους. Στις μεγάλες παραγγελίες δουλεύουν υπό πίεση, αλλά και αυτό θεωρείται προνόμιο, απόδειξη της νίκης τους πάνω στην αρρώστια.
Αν και έχει εποπτεία από το υπουργείο Υγείας και υποστήριξη από το Ελληνικό Κέντρο Ψυχικής Υγιεινής και Ερευνών, το «Ευ Ζην» έχει αυτονομία. Αλλά δεν έχει χρήματα. Στήθηκε και επιβιώνει κυρίως μέσω δημόσιας χρηματοδότησης. Ενώ γίνεται το ρεπορτάζ, υπάρχουν απλήρωτοι εργαζόμενοι και η κ. Νικολάου περιμένει με αγωνία μια υπογραφή της νέας υπουργού για να εκταμιευθούν χρήματα από ένα κοινοτικό πρόγραμμα που έχει από καιρό πάρει.
Μανώλης, υφαντουργείο Η επιχορήγηση τελειώνει στο τέλος του Δεκεμβρίου. Η επόμενη μέρα είναι άγνωστη. «Αν δεν βρούμε άλλους πόρους, θα πρέπει να μειώσουμε είτε τις ώρες είτε τις θέσεις εργασίας» λέει η κ. Νικολάου. «Πρέπει να βρούμε έναν τρόπο να μην είμαστε κρατικοδίαιτοι, αλλά και να καλύπτεται θεσμικά το κοινωνικό κόστος. Στην Ευρώπη η κρατική ενίσχυση είναι γύρω στο 35% και μπορεί να γίνει με διάφορους τρόπους – όχι μόνο με χρήματα. Για παράδειγμα, ένα μαγαζί σε καλό σημείο». Διότι τα μέλη του ΚοιΣΠΕ χρειάζονται και παροχές φροντίδας και ένταξης, όπως οι ομάδες μουσικής και θεάτρου που λειτουργούν στη λέσχη του 1ου ορόφου.
Αυτό που λείπει από το «Ευ Ζην» είναι περισσότεροι πελάτες. Δεν έχει τόσους ώστε να είναι αυτοδύναμο. Οχι ακόμη. Εχει μόνο δύο χρόνια παραγωγικής εμπειρίας και στον κλάδο του επισιτισμού μόλις έξι μήνες.
Στη γειτονιά της Δωδεκανήσου τα έχει καταφέρει. Οι παραγγελίες ντελίβερι απ’ τα γύρω γραφεία αυξάνονται. Το φρέσκο παραδοσιακό φαγητό εκτιμάται ιδιαίτερα. Αλλοι ΚοιΣΠΕ της χώρας ασχολούνται με τη γεωργία ή τη χειροτεχνία. Οχι πάντα επιτυχημένα. Η καταξίωσή τους εξαρτάται από πολλούς παράγοντες – από την ενσωμάτωσή τους στην κοινότητα έως την επιτυχία των προϊόντων τους.
Στέλλα, κουζίνα Ρωτάμε την κ. Νικολάου τι θα γίνει όταν δεν θα φτάνουν τα χρήματα και θα πρέπει να παρθούν μέτρα. «Θα το αποφασίσουμε στη συνέλευση. Ακόμη και η λήψη επώδυνων αποφάσεων με δημοκρατικές διαδικασίες λειτουργεί θεραπευτικά» απαντάει. Εδώ ραγίζει το πρότυπο της εξουσίας του ψυχιάτρου πάνω στον ασθενή. Σημασία έχει η αυτοεκπροσώπηση.
Το πείραμα είναι πολύ μεγαλύτερο από τη στενή οδό Δωδεκανήσου. Τόσο μεγάλο που, σύμφωνα με τον Jeremy Rifkin, «η επιτυχία και η ευτυχία συνολικά των κοινωνιών εξαρτώνται από το κατά πόσο θα μπορέσουν να έχουν έναν Τρίτο Τομέα ανάλογου βεληνεκούς με το Δημόσιο και τον παραδοσιακό ιδιωτικό-κερδοσκοπικό τομέα».
Καθένας από τους πίνακες στους τοίχους του συνεταιρισμού μπορεί να σε ταξιδέψει, αν του δώσεις ένα λεπτό προσοχή. Αλλού διαβάζεις αβάσταχτο πόνο· αλλού αθώα, παιδική σχεδόν, ανεμελιά. Η εικαστική τέχνη των θεραπευόμενων δεν είναι παρά μια μικρή πινελιά στον μεγάλο πίνακα. Αυτόν που ζωγραφίζουμε όλοι μαζί.
Διαβάστε
…………..1…………..
David Bornstein, «How to change the world: social entrepreneurs and the power of new ideas», εκδ. OUP USA
Ο συγγραφέας δεν μένει στη θεωρία, αλλά παραθέτει παραδειγματικές ιστορίες από όλο τον κόσμο για το πώς οι κοινωνικές επιχειρήσεις μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα.
Πληκτρολογήστε
www.kspechios.gr
Στον ιστότοπο του ΚοιΣΠΕ «Ωρίων» της Χίου (που χρειάζεται ενημέρωση), στη σελίδα «συχνές ερωτήσεις» θα βρείτε πολλές πληροφορίες για τους κοινωνικούς συνεταιρισμούς.
…………..2…………..
www.socialfirms.co.uk
Ο οργανισμός υποστήριξης των βρετανικών κοινωνικών επιχειρήσεων προτάσσει την εξοικονόμηση πόρων από τον κρατικό κορβανά, αλλά έχει να επιδείξει και δεκάδες παραγωγικές εταιρείες και συνεταιρισμούς.
…………..3…………..
www.epivatis.gr
Ενδιαφέροντα στοιχεία για τις δημόσιες συγκοινωνίες και τη βιώσιμη κινητικότητα από το δίκτυο «Επιβάτης».
Τηλεφωνήστε
Για φαγητό πακέτο και κέτερινγκ εκδηλώσεων από το «Ευ Ζην» στο 210 5988697
Για παραγγελίες επίπλων στο
210 5910444
Για εγγραφή μελών και για την κοινωνική λέσχη του «Ευ Ζην» που διατίθεται για εκδηλώσεις στο
210 5910842
Τι είναι η κοινωνική επιχείρηση;
ΚΕΙΜΕΝΟ ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ (boyio@enet.gr) | ΦΩΤΟΓΡΑΦΗΣΗ ΕΚΤΟΡΑΣ ΔΗΜΗΣΙΑΝΟΣ (ektordimisianos@yahoo.gr)
Ο οικονομολόγος Δημήτρης Ζιώμας, ερευνητής στο Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών (ΕΚΚΕ), μελετά χρόνια το θέμα της Κοινωνικής Οικονομίας. «Στον ορισμό της» λέει «περιλαμβάνονται οργανισμοί και επιχειρήσεις που διέπονται από τις εξής αρχές: σκοπό έχουν, κυρίως, την παροχή υπηρεσιών προς τα μέλη τους ή την κοινωνία, παρά την επιδίωξη κέρδους· έχουν ανεξάρτητη διοίκηση· εφαρμόζουν δημοκρατική διαδικασία λήψης αποφάσεων· αποδίδουν προτεραιότητα στα άτομα και στην εργασία έναντι του κεφαλαίου κατά τη διανομή του εισοδήματος».
Ομως, στην Ελλάδα υπάρχει ένα πρόβλημα, επειδή, «με εξαίρεση τους ΚοιΣΠΕ, το ισχύον θεσμικό πλαίσιο δεν επαρκεί για να στηρίξει νέες καινοτόμες παρεμβάσεις στον τομέα». Το ΕΚΚΕ έχει προτείνει από πέρυσι νομοθετική ρύθμιση για τις κοινωνικές επιχειρήσεις, με εννέα συγκεκριμένα κοινωνικά και οικονομικά κριτήρια για τη δημιουργία τους. Οσο για τη βιωσιμότητά τους, προτείνει φορολογικές ελαφρύνσεις και πρόσβαση σε νέους τρόπους χρηματοδότησης· π.χ., ειδικές συμβάσεις με το Δημόσιο σχετικά με την ανάληψη παροχής υπηρεσιών και παραγωγής αγαθών.
Το πρόγραμμα «βοήθεια στο σπίτι» θα μπορούσε να αποτελεί ένα παράδειγμα εφαρμογής του μοντέλου της κοινωνικής επιχείρησης για τη χώρα μας. «Αυτό το πρόγραμμα» λέει ο κ. Ζιώμας «ήταν μια ανάγκη διαπιστωμένη. Θα μπορούσαν, επομένως, οι ίδιοι οι πολίτες να είχαν οργανώσει με την αρωγή της τοπικής αυτοδιοίκησης τέτοιου είδους υπηρεσίες, για να καλύψουν έγκαιρα και επαρκώς τις διαπιστωμένες ανάγκες κοινωνικής υποστήριξης ευπαθών ομάδων, όπως οι ηλικιωμένοι, τα άτομα με αναπηρία, αλλά και άλλα άτομα που χρήζουν βοηθείας. Αναμφισβήτητα, η υλοποίηση του εν λόγω προγράμματος, εδώ και 6 χρόνια, το οποίο χρηματοδοτήθηκε κατά 80% από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, είχε μεγάλη απήχηση, επιβεβαιώνοντας το κενό που υπήρχε στην κάλυψη τέτοιων κοινωνικών αναγκών. Ωστόσο, είναι υπό συζήτηση κατά πόσο το πρόγραμμα αυτό θα συνεχιστεί από εθνικούς πόρους μετά το πέρας της κοινοτικής χρηματοδότησης. Εναλλακτικές δυνατότητες εξασφάλισης της συνέχισης ενός τέτοιου προγράμματος μέσω συλλογικού χαρακτήρα πρωτοβουλιών, όπως οι κοινωνικές επιχειρήσεις, οι κοινωνικοί συνεταιρισμοί κ.ά., εξακολουθούν να μην αποτελούν αντικείμενο δημόσιας συζήτησης και σχεδιασμού της πολιτικής στο πεδίο αυτό. Ωστόσο, η ανάληψη δράσης προς την κατεύθυνση αυτήν είναι αναγκαία, δεδομένου ότι η σύγχρονη οικονομική συγκυρία απαιτεί εναλλακτικές λύσεις για την καταπολέμηση των σοβαρών προβλημάτων».

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=101749

]]> http://odisseas.wordpress.com/2009/11/15/%cf%84%ce%bf-%cf%80%ce%b5%ce%af%cf%81%ce%b1%ce%bc%ce%b1-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%bf%ce%b4%ce%bf%cf%8d-%ce%b4%cf%89%ce%b4%ce%b5%ce%ba%ce%b1%ce%bd%ce%ae%cf%83%ce%bf%cf%85/feed/ 0 odisseas dimitra-kai-aggeliki-thumb-medium http://odisseas.wordpress.com/2009/03/31/466/ http://odisseas.wordpress.com/2009/03/31/466/#comments Tue, 31 Mar 2009 10:34:51 +0000 odisseas http://odisseas.wordpress.com/?p=466 ]]> Ο Θοδωρής Τενέζος απο την Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου 2009 ημέρα που ξεκίνησε την απεργία πείνας, βρίσκεται στο πεζοδρόμιο της οδού Πατησίων 70 μέσα στο κρύο με θερμοκρασίες κάτω απο 5 βαθμούς.
Ο επιχειρηματίας που εδώ και 2,5 χρόνια κατήγγειλε στην Επιτροπή Ανταγωνισμού και στην Κυβέρνηση το σκληρό ελληνικό καρτέλ του χάλυβα, που κατέστρεψε την επιχείρησή του, η οποία ήταν πρότυπο ανάπτυξης, διαμαρτύρεται για την προστασία που παρέχουν στο συγκεκριμένο καρτέλ των μεγαλοβιομηχάνων και όχι μόνο.
Στο κείμενο που με αξιοπρέπεια και χαμόγελο μοιράζει στους βιαστικούς περαστικούς και όπως φαίνεται κάποιοι δεν ξέρουν καν τι σημαίνει η λέξη Καρτέλ, μεταξύ άλλων αναφέρει:
“Η μικρομεσαία επιχείρησή μας, πρόσφερε δουλειά άμεσα η έμμεσα σε 200 οικογένειες. Ήταν μοντέλο αυτόνομης ανάπτυξης. Την έπνιξαν το 2006 το καρτέλ του χάλυβα και οι χονδρέμποροι του. Καταφύγαμε στην Επιτροπή Ανταγωνισμού. Για δύο χρόνια δεν έκανε τίποτα. Ποτέ δεν ερεύνησε για το καρτέλ του χάλυβα που εμείς καταγγείλαμε. Τώρα προσπαθεί να τους αθωώσει με συνοπτικές διαδικασίες. Διαμαρτυρόμαστε και καταγγέλλουμε αυτούς που ανέχονται και παρέχουν προστασία στα καρτέλ.”
“Ζητάμε:
Αλλαγή της επιτροπής αυτής τώρα
Πλήρης έρευνα του καρτέλ χάλυβα με βάση την καταγγελία μας
Προστασία των θυμάτων καρτέλ
Τα μεγάλα συμφέροντα με την ανοχή της Επιτροπής Ανταγωνισμού προκαλούν:
Ακρίβεια
Οικονομική ανασφάλεια
Κλείσιμο μικρομεσαίων
Ανεργία
Φτώχεια”
Απεργός Πείνας
Θεόδωρος Τενέζος
Εταιρεία IRON TENCO AE

Το θέμα προβλήθηκε σχεδόν καθόλου από τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης, παρά τις απόπειρες επικοινωνίας μαζί τους που κάναν αρκετοί ευαισθητοποιημένοι πολίτες. Παρ’ ό,τι έγινε επερώτηση στην Βουλή σχετικά, το θέμα εξακολουθεί να μην απασχολεί την κυβέρνηση και τα μεγάλα ΜΜΕ. Αρκετοί εκφράζουν την άποψη πως μόνο σε περίπτωση που η προσπάθεια αυτή συσχετιζόταν με επισόδεια, θα ήταν άξια προσοχής από την κυβέρνηση και τα ΜΜΕ. Κάτι που θα πρέπει να προβληματίσει πολλούς είναι η επιτυχιμένα συντονισμένη αποσιόπηση του γεγονότος από πολλούς παράγοντες του τόπου. Για ακόμη μία φορά φαίνεται πως τα εναλλακτικά μέσα σώζουν την κατάσταση…

Πέρα από την δημοσιογραφία των πολιτών, είναι σημαντική η αλληλεγγύη και στήριξη αυτού του ανθρώπου που βρίσκεται απέναντι σε κάτι που μας αφορά όλους: τον αθέμιτο ανταγωνισμό, τις πολιτικές εναρμόνησης και ό,τι άρρωστο στην ήδη δυσχερή πολιτικοκοινωνική πραγματικότητα. Μία βόλτα από την Πατησίων 70, λίγη συζήτηση με τον Θοδωρή, σίγουρα θα δώσει περισσότερη δύναμη στον ίδιο και σε εμάς στην προσπάθειά μας για μία πιό ανθρώπινη κοινωνία.

Σύνδεσμοι:

Ζωντανή μετάδοση από το stopcartel

Σχετικές πληροφορίες για την προσπάθεια του Θοδωρή

ΘΟΔΩΡΟΣ ΤΕΝΕΖΟΣ-Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΙΤΑΝΕ-ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ ΠΑΝΤΟΥ (fb group)

Θεόδωρος Τενέζος – Theodoros Tenezos (fb group)

7 Επτά καρτέλ πνίγουν την αγορά ! ΜΑΣ ΑΦΟΡΑ ΟΛΟΥΣ! (fb group)

STOP CARTEL Μας αφορά όλους!!!

Theodoros Tenezos (fb contact)

Οι εξελίξεις των τελευταίων ημερών δείχνουν πως η Διοικητική Μεταρρύθμιση (Καποδίστριας 2) βρίσκεται στο τελικό στάδιο για την υλοποίηση της.
Μετά τα συνέδρια της ΚΕΔΚΕ και της ΕΝΑΕ όπου υπήρξε εκτενείς διάλογος για το θέμα ήρθε η πρόταση του Ινστιτούτου Τοπικής Αυτοδιοίκησης για τις αναγκαίες αλλαγές ώστε να αποτελέσει μια πολύ συγκριμένη πρόταση για την διαίρεση της χώρας στους Πρωτοβάθμιους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Ωστόσο οι αντιδράσεις των Δημοτικών Αρχόντων στη συγκεκριμένη μελέτη είναι έντονες και κάνουν λόγο για προϊόν «δοκιμαστικού σωλήνα» ενώ μέμφονται την σπουδή να δημοσιευτεί η μελέτη πριν ακόμη ολοκληρωθεί ο διάλογος με τις τοπικές κοινωνίες.

Η μελέτη που τάραξε τα νερά επιφέρει ριζικές αλλαγές στα σημερινά αριθμητικά δεδομένα των πρωτοβάθμιων ΟΤΑ.
Συγκεκριμένα προτείνει :

1) Την κατάργηση όλων των σημερινών κοινοτήτων, ανεξαιρέτως

2) Τη μείωση των δήμων από 1.034 που είναι σήμερα σε 380 ή 390 (ανάλογα με το σενάριο)

3) Τον περιορισμό -σημαντικότατο- του αριθμού των ΟΤΑ στην Αττική και τη Θεσσαλονίκη

Να σημειώσουμε εδώ πως οι προτάσεις της Κυβέρνησης για τις όποιες αλλαγές στη διοικητική διαίρεση της χώρας έχουν περιοριστεί στον αριθμό των Δήμων, την υποβάθμιση ουσιαστικά του ρόλου των Νομαρχιών καθώς και στην ύπαρξη άμεσα εκλεγμένου Περιφερειακού Συμβουλίου αλλά “διορισμένου” περιφερειάρχη.

Έντονες είναι όμως οι αντιδράσεις της αντιπολίτευσης και ειδικά του ΠΑΣΟΚ που ζητά μια συνολικότερη διοικητική μεταρρύθμιση με τη μεταφορά αρμοδιοτήτων στους ΟΤΑ καθώς και ένα διαφορετικό φορολογικό σύστημα αναλογικότερο ως προς τους ΟΤΑ.
Όσων αφορά τα πολεοδομικά συγκροτήματα Αθηνών και Θεσσαλονίκης όλα δείχνουν πως οι αλλαγές θα κινηθούν σε συναινετικό πλαίσιο στη βάση των προτάσεων των τοπικών κοινωνιών.

‘Έτσι το επόμενο διάστημα ξεκινάει ο διάλογος των Δημοτικών Αρχόντων με τις τοπικές κοινωνίες ώστε τα αποτελέσματα του να αποσταλούν στο Υπουργείο Εσωτερικών.

Στο παραπάνω πλαίσιο ο Δήμαρχος Αιγάλεω και πρόεδρος της ΤΕΔΚΝΑ Δημήτρης Καλογερόπουλος σε πρόσφατη επιστολή του προς τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης της Αττικής ζητά τις προτάσεις τους για συναινετικές συνενώσεις με όμορους Δήμου ή Κοινότητες.

Στην επιστολή ο πρόεδρος της ΤΕΔΚΝΑ δεν θέτει σαφές χρονικό όριο για την κατάθεση των προτάσεων ενώ ζητεί από Δημάρχους και Κοινοτάρχες της Αττικής να καταθέσουν ρεαλιστικές και εμπεριστατωμένες προτάσεις.

Η επιστολή αυτή αποτελεί μια εξαιρετική αφορμή για να ξεκινήσει ο διάλογος και στη γειτονία μας στον Άλιμο.

Και θα είχε εξαιρετικό ενδιαφέρον το ενδεχόμενο η θέση του Δήμου Αλίμου και η πρόταση του προς τους αρμοδίους να προκύψει μετά από σχετικό δημοψήφισμα.

Των θέμα των συνενώσεων αν και ο ακρογωνιαίος λίθος των όποιων αναγκαίων αλλαγών στην Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι ένα πολύ σοβαρό θέμα για το οποίο ο πολίτης έχει δικαίωμα να έχει λόγο που θα μετρήσει στην τελική απόφαση.

atsarantos.blogspot.com

Ερευνώνται τέσσερα κακουργήματα κατά του Δημοσίου και του ΟΤΕ

Ραγδαίες είναι οι εξελίξεις στην υπόθεση των μαύρων ταμείων της Siemens, καθώς ο εισαγγελέας Πρωτοδικών, Παναγιώτης Αθανασίου, άσκησε ποινική δίωξη κατά παντός υπευθύνου για τέσσερα κακουργήματα που διαπράχθηκαν σε βάρος του Δημοσίου και του ΟΤΕ. Η δίωξη αφορά στο σκέλος για τις συμβάσεις με τον ΟΤΕ και τη σύμβαση για το σύστημα ασφαλείας των Ολυμπιακών Αγώνων C4I.

Τα αδικήματα αφορούν παθητική και ενεργητική δωροδοκία σε βάρος του δημοσίου, αλλά και του ΟΤΕ, νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα, ηθική αυτουργία και άμεση συνέργια στη νομιμοποίηση εσόδων.

Παράλληλα, από την έρευνα του κ. Αθανασίου δεν προέκυψαν ευθύνες πολιτικών προσώπων.

Η δικογραφία ανατίθεται σε ειδικό ανακριτή και μετά τη σύγκληση της Ολομέλειας, το Σεπτέμβριο, θα ανατεθεί σε εφέτη ανακριτή.

Για καταγγελίες που αφορούν στον ΟΣΕ, σχετικά με το πρόγραμμα «Ερμής» και την προμήθεια των Πάτριοτ, ο εισαγγελέας ζητά να σχηματιστούν ξεχωριστές δικογραφίες και να διερευνηθούν ξεχωριστές προκαταρκτικές έρευνες.

www.kathimerini.gr Ε

«Έπειτα από συνάντηση του Προέδρου και Διευθύνοντος Συμβούλου της ΕΡΤ κ. Χρήστου Παναγόπουλου και του Γενικού Διευθυντή Τηλεόρασης, κ. Δημητρίου Γόντικα με τον δημοσιογράφο κ. Στέλιο Κούλογλου, ανακοινώθηκε στον κ. Κούλογλου ότι δεν θα συνεχιστούν στην επόμενη τηλεοπτική σεζόν οι εκπομπές ‘Θεματική Βραδιά’ και ‘Ρεπορτάζ χωρίς Σύνορα’. Η ΕΡΤ ευχαριστεί τον κ. Κούλογλου για τη συνεργασία του.»

Στη συνάντηση ο κ. Παναγόπουλος είπε στον κ. Κούλογλου ότι η συνεργασία με την εκπομπή δε θα συνεχιστεί επειδή απλά… “δεν του αρέσει“…
Το παρασκήνιο της ανακοίνωσης αυτής εξηγεί καλύτερα η επιστολή που προηγήθηκε και εστάλη από τον Στέλιο Κούλογλου προς το γενικό διευθυντή της ΕΡΤ:

Kύριε Γόντικα,
Εδώ και ένα μήνα περίπου μάταια προσπαθώ να εξασφαλίσω μια επιστολή από την ΕΡΤ, ώστε να βγάλω δημοσιογραφική βίζα για την Κίνα. Μόλις χθες με ειδοποιήσατε μέσω του κ. Αναστασόπουλου ότι η διοίκηση δεν θέλει να προβάλω εκπομπή για την Κίνα. Για το ντοκιμαντέρ «Από τον Μάο στους Ολυμπιακούς Αγώνες» έχουν γίνει ήδη όλες οι προετοιμασίες (εισιτήρια, διαμονή και εταιρεία παραγωγής στο Πεκίνο), έχει συλλεχθεί αρχειακό υλικό καθώς έχουν γίνει ήδη συνεντεύξεις, όπως με την βιογράφο του Μάο. Αδυνατώ να πιστέψω ότι υπάρχουν «πολιτικοί λόγοι» για την άρνηση σας, θέλω να ελπίζω ότι πρόκειται για παρεξήγηση και σας ζητάω να με διευκολύνετε, γιατί χωρίς δημοσιογραφική βίζα η έρευνα στην Κίνα γίνεται δυσκολότερη.
Εν τω μεταξύ από διάφορες πηγές μέσα στην ΕΡΤ μαθαίνω ότι η εταιρεία δεν θα ανανεώσει την συνεργασία μαζί μου για την ερχόμενη τηλεοπτική χρονιά. Αυτό μου προκαλεί έκπληξη καθώς είναι γενικώς αποδεκτό ότι και οι δύο εκπομπές που παρουσιάζω δεν υστερούν σε ποιότητα των υπόλοιπων του σταθμού. Από οικονομικής πλευράς είναι αποδοτικές λόγω των πολλών διαφημίσεων (έφτασα να έχω φέτος 16 λεπτά διαφημιστικά σποτ μέσα σε μια ώρα), ενώ και από πλευράς θεαματικότητας (5% Μέσος όρος το Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα και 4.1% η Θεματική Βραδιά, φέτος) ξεπερνούν κατά πολύ το μέσο όρο της ΕΤ-1.
Ως αιτία για τη διακοπή της συνεργασίας αναφέρεται το περιεχόμενο των εκπομπών μου και ειδικότερα το γεγονός ότι προγραμμάτισα την προβολή της έρευνας για την γενιά των 700 ευρώ και την ακρίβεια, παρότι η διοίκηση μου ζήτησε να την ματαιώσω. Επειδή σε εκπομπές όπως αυτές που παρουσιάζω ο προγραμματισμός (ταξίδια, ντοκιμαντέρ κλπ) ξεκινάει από τον Ιούνιο θα ήθελα να με ενημερώσετε το συντομότερο δυνατόν αν θα συνεχισθεί ή όχι η συνεργασία μας.
9-5-2008
Μετά τιμής,
Στέλιος Κούλογλου.

Από όλα αυτά κρατάμε:

Ως αιτία για τη διακοπή της συνεργασίας αναφέρεται το περιεχόμενο των εκπομπών μου και ειδικότερα το γεγονός ότι προγραμμάτισα την προβολή της έρευνας για την γενιά των 700 ευρώ και την ακρίβεια, παρότι η διοίκηση μου ζήτησε να την ματαιώσω.

Από:Neolaia.gr

«Πραγματικό φιάσκο» χαρακτηρίζει ο επικεφαλής του αρμόδιου Γραφείου της Σκότλαντ Γιαρντ την επιτήρηση και μείωση της εγκληματικότητας με τις κάμερες ασφαλείας. Τουλάχιστον 4,2 εκατομμύρια κάμερες καλύπτουν τη χώρα, περίπου μία για κάθε 14 Βρετανούς…

«Δισεκατομμύρια στερλίνες δαπανήθηκαν για το υλικό, αλλά δεν σκεφτήκαμε τον τρόπο με τον οποίο η αστυνομία θα χρησιμοποιεί τις εικόνες και πώς θα παρουσιάζονται ενώπιον ενός δικαστηρίου. Είναι ένα πραγματικό φιάσκο» δήλωσε ο Μάικ Νέβιλ, επικεφαλής του Γραφείου Οπτικών Εικόνων, Ταυτοποιήσεων και Εντοπίσεων (VIIDO) της Σκότλαντ Γιαρντ.

Μόνο 3% των κλοπών που έγιναν στο Λονδίνο εξιχνιάσθηκαν χάρη σε εικόνες που προέρχονταν από τις αμέτρητες κάμερες επιτήρησης που έχουν εγκατασταθεί στη βρετανική πρωτεύουσα, υπογράμμισε ο Νέβιλ.

Οι κάμερες δεν έχουν ούτε προληπτικό ρόλο, καθώς πολλοί κακοποιοί ξεκινούν υποθέτοντας πως δεν λειτουργούν, σημείωσε ο ίδιος στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στο Λονδίνο με θέμα την ασφάλεια. Οι αστυνομικοί δεν θέλουν να χρησιμοποιούν αυτές τις εικόνες «επειδή απαιτούν πολλή δουλειά» είπε επίσης.

Περίπου 4,2 εκατομμύρια κάμερες καλύπτουν τη χώρα, δηλαδή περίπου μία για κάθε 14 Βρετανούς, σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα δεδομένα, που χρονολογούνται από το 2003. Έτσι ένα πρόσωπο μπορεί να φωτογραφίζεται εν αγνοία του από κάμερες ως και 300 φορές την ημέρα.

Η CCTV (τηλεόραση κλειστού κυκλώματος) γνώρισε πραγματική άνθηση στις αρχές της δεκαετίας του 1990 με στόχο να προληφθεί η εγκληματικότητα στα εμπορικά κέντρα. Από το 1997, το Εργατικό Κόμμα μετέτρεψε τις κάμερες σε μείζονα εργαλεία πρόληψης.

Στη δεκαετία του 1990, το υπουργείο Εσωτερικών διέθεσε το 78% του προϋπολογισμού για τον αγώνα κατά της εγκληματικότητας στην εγκατάσταση καμερών. Υπολογίζεται πως από το 1994 ως το 2004, δημόσια κεφάλαια ύψους περίπου 500 εκατομμυρίων στερλινών (630 εκατομμύρια ευρώ) δαπανήθηκαν για το σκοπό αυτό.

Αναδημοσίευση www.in.gr