Tου KYPIAKOY MANTOYBAΛOY - 13.03.2008

Tι αξίζει ένα καλό σχολείο; Aν είναι ιδιωτικό, κολέγιο, πολλές χιλιάδες ευρώ για δίδακτρα το χρόνο, αλλά και κοινωνική αναγνώριση, δηλαδή εύγε και μπράβο… Aν είναι το 132ο δημοτικό της Aθήνας στην Γκράβα; Θα μου πείτε, σιγά να μην είναι καλό σχολείο το 132ο, δημόσιο, με 130 Aλβανάκια, Pωσάκια, Σουδανάκια… και μόνο με 60 Eλληνόπουλα. Aν όμως (κοινή παραδοχή πια) το 132ο είναι ένα σχολείο παράδειγμα για την αρμονική δράση δασκάλων, μαθητών, γονέων; Aν ήδη τα έχουν καταφέρει και εισπράττουν… εύγε και μπράβο; (Είναι και χωρίς δίδακτρα). Tι αξίζει λοιπόν αυτό το σχολείο, που «άνθισε», ξεχώρισε με την πεισματική, επίμονη, εθελοντική, πολύχρονη δουλειά της διευθύντριάς του και των συναδέλφων της; Mη βιαστείτε να απαντήσετε βάσει του αυτονόητου. H λογική της πολιτείας, του υπουργείου, θα σας εκπλήξει. Aντί επιβράβευσης, κόβουν το λουλούδι που άνθισε. Mεταθέτουν (με τη βοήθεια της προφορικής συνέντευξης) τη διευθύντρια. Διακόπτουν εθελοντικά προγράμματα πετυχημένα. Aποθαρρύνουν τους δάσκαλους. Aπογοητεύουν, αναστατώνουν μαθητές και γονείς. Γιατί; Tρελάθηκαν; Όχι. Δεν αναγνωρίζουν το θετικό έργο; Όχι. Tο αναγνωρίζουν, αλλά «Aυτό που κάνει πρώτα το υπουργείο είναι να τηρείται η νομιμότητα. Στο όνομα του καλού δεν μπορεί να παραβιάζεται ο νόμος». Iδού τι απάντησε, μεταξύ των άλλων, ο αρμόδιος υφυπουργός σε σχετική ερώτηση δημοσιογράφων στη δημόσια τηλεόραση (NET, 30-1-08, «Πρώτη Γραμμή»).
Kαι κάτι ακόμα, για να μην ξεχνάμε πού ζούμε. Στην πρωινή προσευχή στο 132ο, το «Πάτερ ημών» είχε αντικατασταθεί από προσευχή στον «καλό Θεούλη», μια και πολλοί μαθητές πιστεύουν σε άλλο Θεούλη. Tο υπουργείο, όμως (που βλέπει το γράμμα του νόμου), επιμένει στην παραδοσιακή προσευχή, το «Πάτερ Hμών». O υφυπουργός, στην ίδια συνέντευξη στη NET, ξεκαθάρισε τους λόγους αυτής της επιμονής: «Eγώ είμαι εδώ για να προστατεύω τις αξίες της ελληνορθόδοξης παράδοσης». Έτσι μπράβο. Nα το εμπεδώσουμε από επίσημα χείλη. Nα μην υπάρχουν ψευδαισθήσεις για τη χώρα μας, μια και το 2009 αναλαμβάνουμε την προεδρία του Παγκόσμιου Φόρουμ για τη μετανάστευση…
Eπιστροφή στην ελληνική πραγματικότητα. Aθήνα. Πατήσια. Γκράβα. Tι έγινε τα τελευταία χρόνια στο 132ο δημοτικό σχολείο; Γιατί είναι πετυχημένο σχολείο; H Στέλλα Πρωτονοταρίου, διευθύντρια μέχρι πρότινος στο σχολείο, και οι συνάδελφοί της δάσκαλοι είπαν να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες του σχολείου όχι σαν δημόσιοι υπάλληλοι. Aυτό έγινε. Δεν εξέλαβαν την πολυεθνική σύνθεση των μαθητών ως ένα πρόβλημα, αλλά ως πρόκληση. Πριν από 5 χρόνια, με αφορμή ένα πρόγραμμα ολυμπιακής παιδείας, ξεκίνησαν μια προσπάθεια ενσωμάτωσης και ένταξης των μαθητών και των γονιών τους. Mε τη δυνατότητα που τους έδινε το πρόγραμμα, οργάνωσαν μαθήματα της μητρικής γλώσσας των αλλοδαπών μαθητών. Παράλληλα οι ίδιοι οι δάσκαλοι, χωρίς αμοιβή, παρέδιδαν μαθήματα ελληνικής γλώσσας στους μετανάστες γονείς. Tι αντίκτυπο είχε αυτή η προσπάθεια ξέρει καλύτερα η πρόεδρος του συλλόγου γονέων του σχολείου. «Oι αλλοδαποί γονείς έμαθαν ελληνικά στο σχολείο και μπόρεσαν να βοηθήσουν τα παιδιά τους. Mπόρεσαν να συνεννοηθούν και με άλλους γονείς και με τους δασκάλους…».
Tι κατάφεραν στο 132ο ξέρει φυσικά η δασκάλα των παιδιών. «Kαταφέραμε οι μετανάστες γονείς και μαθητές να αισθάνονται ότι δεν είναι ξένοι, ότι ενδιαφερόμαστε γι’ αυτούς και ότι προσπαθούμε να βοηθήσουμε να ενταχθούν στο σχολείο και την ελληνική κοινωνία». Έγιναν και άλλα πολλά αυτά τα χρόνια στο σχολείο, που δημιούργησαν θετικό κλίμα, διέλυσαν αμφιβολίες. «Πριν από χρόνια φοβόμασταν πως με τόσους αλλοδαπούς μαθητές τα δικά μας παιδιά θα μείνουν πίσω. Tώρα πια είδαμε τα αποτελέσματα από την προσπάθεια που έχει γίνει και ξέρουμε τη λύση. Δεν υπάρχει ρατσισμός στο δικό μας σχολείο», αυτό πιστεύει μητέρα μαθητή. Για αυτές τις δράσεις, για την επινόηση εκπαιδευτικής πρακτικής με σεβασμό στη διαφορετικότητα και την ιδιαίτερη κουλτούρα των μαθητών, το σχολείο έχει επιβραβευθεί. Bραβείο από το KEΘEA, το διεθνές φεστιβάλ Oλυμπίας. Eίχε μια ευρύτερη αναγνώριση από πανεπιστημιακούς και επιστημονικούς φορείς. Όχι όμως και από το υπουργείο. Aπό την αρχή της προσπάθειας «κύκλοι του υπουργείου» είχαν αντιρρήσεις, αντιδρούσαν υπογείως. Στις τελευταίες  κρίσεις των διευθυντών, «χτύπησαν» ανοιχτά. Έδιωξαν τη διευθύντρια Στέλλα Πρωτονοταρίου, χρησιμοποιώντας το μόνο τρόπο που είχαν για να το κάνουν, την προφορική συνέντευξη. Tώρα πια είναι κοινό μυστικό στο σχολείο ότι ο νέος διευθυντής ήρθε για να εκτελέσει εντολές άνωθεν. Tα γεγονότα το μαρτυρούν. H πρώτη του δουλειά ήταν να κόψει τα εθελοντικά προγράμματα για γονείς και μαθητές, καθώς και όλες εκείνες τις δραστηριότητες και πρωτοβουλίες που έκαναν το 132ο ξεχωριστό. Λέτε ο «νέος» να πήρε, τόσο γρήγορα, μόνος του αυτές τις αποφάσεις; Oι τοποθετήσεις του υφυπουργού Παιδείας για το «γράμμα του νόμου» και τα άλλα ελληνορθόδοξα που ακολούθησαν δεν αφήνουν αμφιβολίες. Yπάρχει απόφαση και σχέδιο άνωθεν για να μη συνεχιστεί το μοντέλο του132ου. Tο ζήτημα έφτασε ήδη στη Bουλή με ερωτήσεις του Φώτη Kουβέλη και της Άννας Διαμαντοπούλου. Tο 132ο δεν είναι μια μεμονωμένη περίπτωση σχολείου. Aναμφίβολα αντιπροσωπεύει τη μεγάλη πλειοψηφία των δημόσιων σχολείων της χώρας. Oι δάσκαλοι του σχολείου άνοιξαν δρόμο. Aντιμετώπισαν επιτυχώς τη σοβαρότερη πρόκληση της ελληνικής εκπαιδευτικής πραγματικότητας. Aλήθεια, ποιος νορμάλ άνθρωπος δεν αντιλαμβάνεται πια ότι το «γράμμα του νόμου» και oι «αξίες της ελληνορθόδοξης παράδοσης» δεν καλύπτουν τις σημερινές ανάγκες των πολυεθνικών σχολείων μας; Mόνο οι «κύκλοι του υπουργείου», που πεισματικά, θα έλεγα, ξορκίζουν με το «πάτερ ημών» το 132ο, αντί να «κάνουνε το σταυρό τους» για να το ακολουθήσουν και άλλα πολλά δημόσια σχολεία.

από:  http://www.athensvoice.gr/

iatridis.jpg

του Πάνου Ιατρίδη 

http://panosiatridis.blogspot.com/

Η κυριακή αυτή, είναι μια μέρα ξεχωριστή. Είναι μια μέρα που καλούμαστε να εκλέξουμε συντονιστή και αναπληρωτή συντονιστή της νομαρχιακής επιτροπής Νεολαίας ΠΑΣΟΚ για τα Νότια Προάστια(Β1).
Η Β1 δεν είναι νούμερα και αριθμοί, είναι η γειτονιά μας. Είναι τα μέρη που μεγαλώσαμε, που ζούμε, που θέλουμε να δούμε να γίνονται καλύτερα. Είναι οι γειτονιές που δώσαμε τους αγώνες μας για τη νεολαία και το κίνημα. Είναι η οργάνωση που μας χρειάζεται και τη Δευτέρα.
Σήμερα δεν διακυβεύονται πρόσωπα. Δεν είναι οι αριθμοί το μείζων. Το στοίχημα είναι βαθύτατα πολιτικό. Και το άμεσο ερώτημα που προκύπτει είναι ποια οργάνωση θέλουμε.
Οργάνωση απούσα από τις εξελίξεις στις γειτονιές όπως εδώ και χρόνια συμβαίνει ή οργάνωση δυναμική που θα παρεμβαίνει στις τοπικές εξελίξεις και θα αλλάζει την κοινωνία; Ακούγεται ίσως φιλόδοξο και ουτοπικό αλλά οφείλουμε να το κάνουμε αυτονόητο, ρεαλιστικό, πραγματικό.
Θέτω σήμερα στην κρίση σας την υποψηφιότητα μου για γραμματέας της Νομαρχιακής Συντονιστικής της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ Νοτίων Προαστίων. Ζητώ την στήριξη σας όχι μόνο σήμερα αλλά και αύριο και καταθέτω ορισμένες βασικές προτάσεις που εκτιμώ πως πρέπει από Δευτέρα να είναι στο επίκεντρο της πολιτικής μας σκέψης και δράσης.
Για το κίνημα και τη Νεολαία
  • Συμμετοχή των νέων ως 35 ετών κατά 40% τουλάχιστον στα όργανα του κινήματος
  • Δύο θητείες μέγιστο για κάθε πρόσωπο ανά αξίωμα
  • Ασυμβίβαστο κομματικού με κρατικού αξιώματος
  • Τοπικά, εθνικά και κατά δίκτυα δημοψηφίσματα
  • Θεσμοθέτηση πολιτικού, οργανωτικού και καταστατικού συνεδρίου ανά 2, 4 και 6 έτη αντίστοιχα
  • Κοινωνική λογοδοσία στελεχών
  • Θεσμική συμμετοχή νέων στα ψηφοδέλτια του κινήματος
  • Ισχυρές οργανώσεις συνοικίας
  • Αναλογική εκπροσώπηση σπουδάζουσας και συνοικίας στα όργανα της Νεολαίας
  • Ανοιχτό κόμμα και Νεολαία στην κοινωνία
  • Ακαδημία στελεχών της Νεολαίας

Για τη Νεολαία και την κοινωνία

  • Μέτρα στήριξης των νέων για την είσοδο στην αγορά εργασίας
  • Ουσιαστική χρηματοδότηση πρακτικής άσκησης των φοιτητών και κάλυψη των πόρων από επιχειρήσεις και πολιτεία ενώ να εκλαμβάνεται και ως εργασιακή εμπειρία
  • Προγράμματα νεανικής επιχειρηματικότητας και στήριξης νέων επιχειρηματιών
  • Στήριξη των νέων για την οικονομική τους αυτονομία
  • Εξασφάλιση από την πολιτεία δωρεάν όλων των απαραίτητων νέων γνώσεων όπως νέες τεχνολογίες και ξένες γλώσσες
  • Διεύρυνση του ρόλου και των αρμοδιοτήτων των Τοπικών Συμβουλίων Νέων
  • Αλλαγή της στρατιωτικής θητείας με αντικατάσταση «περιττού» χρόνου με χρηματοδοτούμενη κοινωνική εργασία που θα εκλαμβάνεται και ως προϋπηρεσία για το δημόσιο

Για τη Νεολαία και τα Νότια Προάστια

  • Χώροι νεολαίας, άθλησης και πρασίνου
  • Ετήσιο φεστιβάλ νέων Νοτίων Προαστίων
  • Παρεμβάσεις σε τοπικό και νομαρχιακό επίπεδο
  • Ετήσιος προγραμματισμός δράσης για κάθε δήμο
  • Κέντρο μελέτης και υποστήριξης για θέματα νέων σε κάθε περιφέρεια
  • Νεολαία δυνατή, κινηματική, ακτιβηστική για το περιβάλλον, τις ανοιχτές παραλίες και τους ελεύθερους χώρους

Την Κυριακή αυτή μπορούμε να κάνουμε την ανατροπή. Ναι μπορούμε!
Από το Μοσχάτο ως τη Γλυφάδα, από το Ζωγράφο ως το Φάληρο. Από το πολιτισμικό μωσαϊκό της Καλλιθέας ως την στασιμότητα του Φαλήρου και την Νέα Σμύρνη της ανανέωσης. Από την ελπίδα και την ανατροπή στη Δάφνη ως την αλλαγή στον Άλιμο. Από το παραλιακό μέτωπο και το πάρκο του Ελληνικού ως τους ελάχιστους ελεύθερους χώρους στο Βύρωνα και τον Άγιο Δημήτριο. Από την Ηλιούπολη και τον Υμηττό σε κάθε μας γειτονία.

ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ, ΜΠΟΡΟΥΜΕ!

Οδυσσέας Κορακίδης
Υπ. Γραμματέας Νομαρχιακής Συντονιστικής Νεολαίας ΠΑΣΟΚ Νοτίων Προαστίων(Β1)

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ

Του Νίκου Τσούμα

Γραμματέα Δ.Ο. ΠΑΣΟΚ Δάφνης

Σύντροφοι & φίλοι,

Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. βρίσκεται σε ένα ιστορικά κομβικό σημείο. Όλοι γνωρίζουν και θέλουν δεν πολύ-θέλουν ενδόμυχα αναγνωρίζουν ότι ο κύκλος του ως παλαιού τύπου σοσιαλδημοκρατικού κόμματος έκλεισε. Επίσης τελείωσε και η γλυκανάλατη εποχή του Life Style κόμματος των τηλεοπτικών αστέρων της εκσυγχρονιστικής περιόδου. Η εκλογική διαδικασία για την ανάδειξη του Προέδρου είχε εντυπωσιακά χαρακτηριστικά τα οποία οφείλουμε να μελετήσουμε σε βάθος. Η αλήθεια είναι ότι ήταν μια βαθύτατα δημοκρατική και εξόχως πολιτική διαδικασία που υιοθετήθηκε ακόμα και από αυτούς που την κατέκριναν όταν στην ουσία τους επεβλήθη λόγω της δημοκρατικότητας του Γιώργου Παπανδρέου και όχι διότι οι παλαιοκομματικοί είτε υποστηριχτές του είτε αντίπαλοι του την πίστευαν ή και την πιστεύουν ακόμα. Η 11η Νοέμβρη διέλυσε μερικούς μύθους ενώ παράλληλα ανέδειξε μεγάλες αλήθειες.

ü      1ος Μύθος: Τίποτα δεν αλλάζει από κάτω και είναι αδύνατον να κερδίσεις αν δεν υποκύψεις στα συμφέροντα και στους επιχειρηματίες. Περίτρανα αποδείχτηκε ότι ο πόλεμος των Μ.Μ.Ε., των εκδοτών και επιχειρηματιών έληξε με ήττα του εκλεχτού τους ενώ οι προοδευτικοί πολίτες μαζικά έσπευσαν να τους αποδοκιμάσουν βρίσκοντας στο πρόσωπο του Προέδρου τον πολιτικό που πολεμά όπως και οι ίδιοι την αδικία και την περιθωριοποίηση τους από το Σύστημα. Τολμώ να συγκρίνω στο μέγεθος που της αναλογεί βέβαια και την δική μας εμπειρία στην Δάφνη στις 5 Ιούνη του 2005 όταν και εμείς μια ομάδα νέων που πίστευαν στην συμμετοχική δημοκρατία συντάραξαν την μικρή κοινωνία της πόλης μας εκλέγοντας τον γράφοντα Γραμματέα και τρία ακόμα μέλη στην συντονιστική χωρίς να τους ξέρει ούτε ένας βουλευτής ή και στέλεχος της Β΄ Αθήνας σπάζοντας όλες τις γραμμές με τις δικές μας δυνάμεις. Επομένως οι από κάτω μπορούν και θέλουν σήμερα τις ευκαιρίες να συμμετέχουν.

ü      2ος Μύθος: Οι πολίτες απαξιώνουν τους πολιτικούς και την πολιτική. Τους πολιτικούς και δη τους φθαρμένους και τους κενόδοξους ΝΑΙ την πολιτική όμως ΠΟΤΕ. Απαξιώνουν την πολιτική που τους σερβίρουν τόσα χρόνια και λογικά αφού οι ίδιοι ήταν αποκλεισμένοι και άλλοι αποφάσιζαν γι΄ αυτούς. Αμφιβάλλω αν η λεγόμενη αντιπροσωπευτική δημοκρατία έχει ακόμα μέλλον στον Νέο Κόσμο που γεννιέται πολλώ μάλλω στην Ελλάδα που και η ιστορία μας αλλά και η κουλτούρα μας είναι ταυτισμένη με την Συμμετοχή. 800.000 πολίτες Κυριακάτικα και μετά από μια Ήττα είναι κάτι που αποδεικνύει ότι όλοι οι πολίτες μπορούν και πρέπει να έχουν ρόλους ενεργούς στα κόμματα και στην πολιτική ζωή και όλα στην ατμόσφαιρα αυτό δείχνουν ότι περιμένουν. Ειδικά οι νέοι οι οποίοι από το ίδιο βράδυ των εκλογών και μετά την αποκρουστική εμφάνιση του Δελφίνου έστηναν Δίκτυα και sites για την υποστήριξη του Προέδρου χωρίς καμία γραμμή από πάνω. Η ΑΥΤΟ ΟΡΓΑΝΩΣΗ στο μεγαλείο της!

ü      3ος Μύθος: Η Νίκη του Προέδρου ήλθε από τα λεγόμενα «πρωτοκλασάτα» στελέχη και τους μηχανισμούς τους που τον στήριξαν. Η μεγαλύτερη και εκ του πονηρού αναλήθεια. Γιατί; Πολύ απλά από αυτούς που στήριξαν τον Πρόεδρο οι περισσότεροι δεν κατάφεραν καν να εκλεγούν βουλευτές στις πρόσφατες εθνικές εκλογές και όσοι το κατάφεραν μπήκαν στο «τσακ» που λέμε. Επίσης οι ίδιοι μηχανισμοί αν ήταν τόσο ισχυροί γιατί όχι μόνο δεν μας έδωσαν την Νίκη τον Σεπτέμβρη αλλά υπολειτουργούσαν όλα τα προηγούμενα χρόνια ζαλισμένοι από την νέα αύρα του Καταστατικού που πέρασε ο Πρόεδρος το 2005 που δεν την κατανοούσαν και μεταξύ μας δεν την ήθελαν κιόλας; Η εμπειρία μου ως Γραμματέας και ως εκ τούτου πρόεδρος της εφορευτικής επιτροπής της Δάφνης ήταν και μοναδική αλλά και συναρπαστική. Νέοι και νέες αγουροξυπνημένοι από το σαββατιάτικο ξενύχτι που πολύ αμφιβάλλω αν πήγαν καν να ψηφίσουν στις περασμένες εθνικές εκλογές. Μεσήλικες με αγώνες για την δημοκρατία και το ΠΑ.ΣΟ.Κ. που αποκλείστηκαν όμως στα «χρυσά» μας χρόνια γιατί ήταν σκεπτόμενοι και όχι αυλοκόλακες και «λαμόγια», ηλικιωμένοι αντιστασιακοί και γενικά όλοι οι απόκληροι ενός συστήματος εξουσίας που ήρθαν να πάρουν έστω μια μικρή ρεβάνς τιμωρώντας το που τους αγνοούσε και τους πέταξε. Γιατί όλοι αυτοί οι ψηφοφόροι και φίλοι του ΠΑ.ΣΟ.Κ. δεν εξέλεξαν αυτούς που δήθεν πρωτοστάτησαν ή που «έβγαλαν» τον Παπανδρέου κατά τα λεγόμενα τους στις εθνικές εκλογές του Σεπτεμβρίου; Προσωπική μου εκτίμηση είναι ότι αν όλοι αυτοί δεν το έπαιρναν τόσο «επί πόνου» ώστε να γυρνούν εδώ και εκεί «στηρίζοντας» αλλά παράλληλα «κονταίνοντας» τον Πρόεδρο έχοντας όλοι στο νου τους την επόμενη μέρα ο Γιώργος θα έφτανε σε ασύλληπτα ποσοστά. Άλλωστε στην Β΄ Αθήνας σε όσους δήμους είχαν ενεργή ανάμειξη παλαιοί βουλευτές και πολιτευτές τα ποσοστά του Προέδρου ήταν χαμηλά σε σύγκριση με την Δάφνη που δούλεψαν νέοι μόνο άνθρωποι και δούλεψαν πολύ ώστε να έχουμε τεράστια σε σχέση με το μέγεθος της πόλης Συμμετοχή αλλά και αποτέλεσμα 65%. 1.700 ψήφισαν μόνο στην Δάφνη των 15.000 ψηφοφόρων ενώ στις κάλπες που στήθηκαν στο Σπορτινγκ μόνο 3500 ενώ και σε άλλους μεγαλύτερους δήμους και λιγότεροι από εμάς.

Σύντροφοι & φίλοι,

Με το Συνέδριο του 2005 ο Πρόεδρος άνοιξε πολλούς δρόμους. Θα είναι εγκληματικό για το ΠΑ.ΣΟ.Κ., για την ευρύτερη Κεντροαριστερά , για την Ελλάδα μας να ακούσει τις εισηγήσεις αυτών των παλαιολιθικών στελεχών που θέλουν το Κίνημα να γυρίσει στις παλιές κλειστές δομές υποσχόμενοι τον απόλυτο έλεγχο στον Πρόεδρο. Το σίγουρο είναι ότι ο έλεγχος θα ανήκει σ΄ αυτούς που σε ικανό χρόνο θα απαιτήσουν από τον Πρόεδρο να φύγει γιατί δεν πάει άλλο. Γιατί η ψυχολογία όλων αυτών που διαχειρίστηκαν εξουσία και δη αστική καπιταλιστική είναι να πάρουμε θέσεις για να φάμε. «Δυστυχώς αυτό είναι το ΠΑ.ΣΟ.Κ.» ξέρετε πόσες φορές και πόσοι μου έχουν πει αυτά τα λόγια; Η αλήθεια είναι ότι ο Παπανδρέου και η αληθινή του σκέψη δεν αρέσει σε κανέναν τους. Το έζησα και ως Γραμματέας και ως μέλος της β1 Νομαρχιακής. Όλοι αυτοί που τώρα μιλάνε στο όνομα του ήταν οι ίδιοι που τον λοιδορούσαν για τους φίλους που άφησε να ψηφίζουν τα όργανα, για το ανοιχτό κόμμα, για τα νέα πρόσωπα, για τον λόγο του. Για το όνομα του θεού πρέπει να επικρατήσει επιτέλους η κοινή λογική. Βρισκόμαστε σε μια ψηφιακή εποχή και η συντριπτική πλειοψηφία των «μεγάλο-στελεχών» μας, υποψήφιων βουλευτών, βουλευτών ή και δημάρχων είναι ψηφιακά αναλφάβητοι ή και πραγματικά χωρίς ένα πτυχίο και όμως αυτοί επιμένουν να απαξιώνουν την νέα γενιά και με τις πολιτικές τους κατά την περίοδο που άσκησαν την εξουσία και τώρα επιβάλλοντας και συνεχίζοντας μια άδικη και μισητή επετηρίδα. Δεν κατανοούν δε βασικές αρχές της σύγχρονης κοινωνίας και αποτελούν τροχοπέδη στην πρόοδο. Αυτό που συμβαίνει σήμερα στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. είναι ο ορισμός της αυτοκτονίας.

Σύντροφοι & φίλοι,

Επειδή πιστεύω ότι οι διαπιστώσεις αυτές είναι κοινές σε όλους εμάς που πιστεύουμε ότι μόνο η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ μπορεί να αναστήσει το Κίνημα, να το βάλει στην κοινωνία και να αποβάλει πρόσωπα και πολιτικές που μας εξέθεσαν και μας εκθέτουν στους πολίτες. Επειδή πιστεύω επίσης ότι ο Αλαβάνος και ο ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ. κάνουν ακριβώς αυτό που θέλουμε και εμείς να γίνει και αυτό θα μας δημιουργήσει σοβαρότατα προβλήματα στα νέα και μεσήλικα στρώματα που δεν μπορούν να βλέπουν να τους κυβερνούν μέτριοι και λίγοι είναι η ώρα για δράση και προτάσεις. Προτάσεις τολμηρές που θα συνεχίσουν τον δρόμο του ανοίγματος του Κινήματος στην κοινωνία των πολιτών και στις οργανώσεις τους. Στην κατεύθυνση αυτή και μέσα από την τρίχρονη εμπειρία μου μέσα στις κομματικές δομές που αν δεν ήταν οι αλλαγές του 2005 ούτε μέλος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. δεν θα ήμουν σήμερα προτείνω:

Ø       Συνέχιση της συμμετοχής μελών & φίλων σε όλες τις διαδικασίες με σαφέστερο διαχωρισμό των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων τους για να μπορέσουν και άλλες ομάδες νέων να σπάσουν τις γραμμές κατά το παράδειγμα της Δάφνης.

Ø      Δυνατότητα έκφρασης όλων των προοδευτικών πολιτών αναγνωρίζοντας δίκτυα, συνδέσμους, ΜΚΟ που δραστηριοποιούνται με χώρο αναφοράς το Κίνημα.

Ø      Δυο βασικά όργανα πλην του Προέδρου. Το Εθνικό Συμβούλιο και η Δημοτική Οργάνωση. Ασυμβίβαστο της ιδιότητας του Βουλευτή ή οποιασδήποτε κρατικής ή κομματικής έμμισθης θέσης με τα μέλη του Εθνικού Συμβουλίου. Εθνικό Συμβούλιο με 150 μέλη το πολύ και με ποσόστωση ΗΛΙΚΙΑΚΗΣ ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ στο 25% και με 2 θητείες αν είμαστε αντιπολίτευση ενώ να δίνεται η δυνατότητα και 3ης θητείας όταν επανέλθουμε στην κυβέρνηση. Το Εθνικό Συμβούλιο να ασκεί έλεγχο στα κοινοβουλευτικά πεπραγμένα και στα κυβερνητικά και κομματικά όργανα ενώ παράλληλα να λειτουργεί ως ο κρίκος σύνδεσης της ηγεσίας με την βάση. Ενδιάμεσα να υπάρχουν οι Νομαρχιακές Επιτροπές σε ρόλο ΜΟΝΟ συντονισμού των Δ.Ο. της ευθύνης τους οι οποίες Ν.Ε. θα εκλέγονται σε ξεχωριστή κάλπη από αυτήν των Δ.Ο. και θα έχουν αντιπροσώπευση από κάθε Δήμο. Γι΄ αυτό απαιτούνται μικρές γεωγραφικά Ν.Ε. ενώ παράλληλα ένα μικρό συντονιστικό των Συντονιστών των Ν.Ε. στην θέση της Περιφερειακής Επιτροπής  για να για να συντονίζουν την δράση περιφερειακά. Προτείνεται επίσης να ισχύσουν τα ίδια ασυμβίβαστα και οι θητείες σε όλα τα όργανα όπως και οι ποσοστώσεις συν αυτή της ηλικιακής ανανέωσης στο 25%. Νομίζω ότι για το επερχόμενο συνέδριο και μόνο γι΄ αυτό ο Πρόεδρος πρέπει στο όνομα της ανανέωσης να προτείνει 50 άτομα στο Εθνικό Συμβούλιο και αυτό γιατί η πικρή εμπειρία των προηγούμενων χρόνων αποδεικνύει ότι δεν μπορείς να έχεις εμπιστοσύνη σε φθαρμένα υλικά και το κυριότερο είναι αυτά τα υλικά που διώχνουν τον κόσμο από το ΠΑ.ΣΟ.Κ. Το ξέρουμε όλοι και πρέπει επιτέλους να δράσουμε. Οι οργανώσεις μας , οι νεολαίοι πρέπει να αυτό- οργανωθούν και να ξεκινήσουν ακτιβίστικες δράσεις ανά δήμους , ανά νομαρχιακές για το περιβάλλον, για την συμμετοχική δημοκρατία, για τα κυκλοφοριακά προβλήματα, για την ακρίβεια , για τα εργασιακά κ.α Δράσεις όμως όχι απλά κουβεντούλες. Ο Πρόεδρος πρέπει όπου εμφανίζεται να περιστοιχίζεται από νέα πρόσωπα για να σηματοδοτηθεί ότι αυτός ήταν ο πρώτος που μίλησε για την ανάγκη της ανανέωσης και μπορεί και θέλει να την κάνει πράξη.

Με την ελπίδα ότι η κοινή λογική θα επικρατήσει!

Nίκος Τσούμας

logo.gifΔιάβασα πρόσφατα ένα εξαιρετικό κείμενο από την Μπέττυ Τσακαρέστου (Επίκουρη καθηγήτρια στο Τμήμα Επικοινωνίας Μέσων και Πολιτισμού στο Πάντειο Πανεπιστήμιο) στο blog του ΒΗΜΑΙδεων.

Το κείμενο είχε ως θέμα – ερώτημα τους πράσινους καταναλωτές και το κατά πόσων μπορούν να σώσουν τον πλανήτη (http://www.vimaideon.gr/Blog.aspx?sn=BLOGS&bp=http://vimaideon.gr/Blogs/editor/archive/2008/01/06/20.aspx )

Είναι αλήθεια πως οι «πράσινοι καταναλωτές», καταναλωτές δηλαδή ευαισθητοποιημένοι περιβαλλοντικά είναι σήμερα πραγματικότητα, λόγος για τον οποίο αποτελούν άλλωστε και αντικείμενο προβληματισμού. Είναι οι καταναλωτές που αγοράζουν προϊόντα φιλικά προς το περιβάλλον, που ανακυκλώνουν, που στηρίζουν μέσα και αγαθά φιλικά προς το περιβάλλον.

Όπως υπαρκτή είναι και η πίεση που ασκούν σε Κυβερνήσεις, επιχειρήσεις αλλά και ευρύτερα στην κοινωνία.  

Στο βασικό λοιπόν ερώτημα της κυρίας Τσακαρέστου αν μπορούν οι πράσινοι καταναλωτές να σώσουν τον πλανήτη μπορεί κανείς να προσθέσει και τη λέξη μόνο. Μπορούν δηλαδή μόνο ή πράσινοι καταναλωτές να σώσουν τον πλανήτη;

Στο κείμενο – πρόκληση προς συζήτηση- της κυρίας Τσακαρέστου έχουν αφεθεί πολύ ενδιαφέροντα σχόλια. Και μέσα σε αυτή τη συζήτηση που προέκυψε κατέθεσα και εγώ μερικές σκέψεις.

Έχω την αίσθηση ότι η λύση του προβλήματος στηρίζεται σε τρεις πολύ βασικούς παράγοντες. Πολιτεία, Επιχειρήσεις, Πολίτες.

Χρειαζόμαστε μια πολιτεία που θα ορίζει τους κανόνες και θα επιβλέπει την εφαρμογή τους. Χρειαζόμαστε επιχειρήσεις προσανατολισμένες στη Βιώσιμη ανάπτυξη, χρειαζόμαστε πολίτες ενημερωμένους, ευαισθητοποιημένους και υπεύθυνους.  

Αν από τους τρεις παραπάνω συντελεστές πρέπει να προτάξουμε κάποιον τότε έχω την αίσθηση πως εδώ στην Ελλάδα αυτός είναι ο συντελεστής Πολιτεία. Αφενώς γιατί στην Ελλάδα έχω την αίσθηση ότι δεν υπήρξε ιστορικά καταναλωτικό κίνημα ή επιχειρηματικός κύκλος που να μπορέσει να πρωτοστατήσει σε κάτι τέτοιο αφετέρου γιατί έχουμε συνηθίσει ίσως το κράτος να έχει έναν ιδιαίτερα παρεμβατικό και ρυθμιστικό τρόπο λειτουργίας. Το κράτος επίσης είναι ένας εκπρόσωπος της ελάχιστης κοινής εμπιστοσύνης απαραίτητο στοιχείο για να προχωρήσει οτιδήποτε.

Έτσι λοιπόν στο κείμενο της κυρίας Τσακαρέστου βρήκα ενδιαφέρον να παραθέσω ορισμένες πρώτες σκέψεις για το τι θα μπορούσε να κάνει σε πρώτη φάση έστω η πολιτεία για τα θέματα περιβάλλοντος. Τις ίδιες σκέψεις θα κάνω copy paste(!) και εδώ!

 

1. Ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης και ανακύκλωσης απορριμμάτων
2. Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (Αιολική, Ηλιακή)
3. Φιλικά προς το περιβάλλον δημόσια κτήρια (Αντικατάσταση λαμπτήρων με άλλους χαμηλής κατανάλωσης, πράσινα κτήρια, ανακύκλωση κτιριακών απορριμμάτων και εναλλακτικές πηγές ενέργειας)
4. Σύνδεση της φορολογίας προσώπων και επιχειρήσεων με το πόσο επιβαρύνουν το περιβάλλον.
5. Ουσιαστική χρηματοδότηση εναλλακτικών πηγών ενέργειας
6. Πράσινη φορολογία για προϊόντα φιλικά προς το περιβάλλον με πολύ χαμηλούς συντελεστές

23-1-08.jpg

Του Πάνου Ιατρίδη

http://www.panosiatridis.blogspot.com/

Έχω καιρό να γράψω κάτι (Ευτυχώς(!)). Έχω απορροφηθεί λίγο με το μεταπτυχιακό (τελειώνω φέτος), με τη δουλεία (κλασικά πράγματα) και με το Alimos News (www.alimosnews.gr) που έχει αρχίσει να μου αρέσει πολύ!

Έριξα όμως μια πολύ γρήγορη ματιά στο blog του Πάνου Ιατρίδη http://www.panosiatridis.blogspot.com/ απ όπου και πείρα και μια γελοιογραφία, στο blog του Γιώργου Παπούλια http://gpapoul.blogspot.com/ που επανήλθε δριμύτερος με την διαχρονικά ενδιαφέρουσα οπτική του επί των πραγμάτων και τέλος στο blog του Γιώργου Οικονόμου http://o-politis.blogspot.com/ άκρως επίκαιρο.  

 

836536_b.jpgΔιάβασα πρόσφατα στις περισσότερες από τις τοπικές εφημερίδες του Αλίμου αλλά και στο Alimos-News (www.alimosnews.gr) πολλά δημοσιεύματα για το πάρκο του Ελληνικού.

Είναι ένα ακόμη ενδεικτικό στοιχείο του πόσο απασχολεί το συγκεκριμένο θέμα τις τοπικές κοινωνίες των Νοτίων Προαστίων.

Η αλήθεια είναι πως απ’ όσα διάβασα δεν μπόρεσα να σχηματίσω ξεκάθαρη αντίληψη για τη θέση του κ. Σουφλία για το πάρκο.

Θυμάμαι παλαιότερες δηλώσεις του που έκανε λόγο για εμπορική και οικιστική εκμετάλλευση 1300 περίπου στρεμμάτων. Αργότερα με νέες δηλώσεις του ο κ. Σουφλίας ανακοίνωσε την μελλοντική μετεγκατάσταση του ΥΠΕΧΩΔΕ στο χώρο του πάρκου (http://alimosnews.gr/?p=24 ) σε έκταση περίπου 300 στρεμμάτων. Λίγες μέρες αργότερα διάβασα ότι θα δημιουργηθεί επίσης στο χώρο πάρκου το Μουσείο Γουλανδρή(http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_2_05/12/2007_251367).

Πριν λίγες ημέρες διάβασα στην τοπική εφημερίδα ΕΙΔΗΣΕΙΣ ότι ο κ. Σουφλίας απέστειλε επιστολή στους τοπικούς φορείς που τους ενημέρωνε ότι στο χώρο του πρώην Αεροδρομίου θα δημιουργηθεί Mητροπολιτικό Πάρκο 6000 στρεμμάτων και σε συνδυασμό με το γειτονικό Γκολφ Γλυφάδας θα δημιουργηθεί μια ζώνη πρασίνου 6500 στρεμμάτων.

Νομίζω λοιπόν πως μετά όλων αυτών εύλογα είναι τα ερωτήματα αρκετών για το ποιες είναι οι πραγματικές προθέσεις του κ. Σουφλία. Πάρκο ή τσιμέντο να γίνει; Και προς τι οι αντικρουόμενες δηλώσεις; Θόλωμα νερών ή υποχώρήση μπροστά στη συνολική πίεση πολιτών, φορέων και επιστημόνων;

Το προσεχές Σαββατοκύριακο η ΚΟΙΝΗ ΔΡΑΣΗ (Πρωτοβουλία των Δήμων Αλίμου, Αργυρούπολης, Ελληνικού και Γλυφάδας για το Πάρκο) οργανώνει το πρώτο FORUM για το Μητροπολιτικό Πάρκο του Ελληνικού (http://alimosnews.gr/?p=103) και είναι μιας πρώτης τάξης ευκαιρία για να σταλεί ένα ακόμη ηχηρό μήνυμα στον κ. Σουφλία πως οι πολίτες ζητούν πράσινο και μόνο πράσινο στο Ελληνικό.

« Προηγούμενη σελίδαΕπόμενη σελίδα: »