του Οδυσσέα Κορακίδη

Το θράσος της Ελπίδας! Αρκετά ενδιαφέρον. Αν σκεφτείς μάλιστα ότι έρχεται από την άλλη άκρη του Ατλαντικού. Είναι ένας αφυέστατος τίτλος που επέλεξε ο γερουσιαστής των Δημοκρατικών των ΗΠΑ (Μπάρακ Ομπάμα), για να δώσει στο νέο του βιβλίο. Προπομπό όχι απλά μιας ακόμη υποψηφιότητας για το χρίσμα των Δημοκρατικών στις προεδρικές εκλογές του 2008 αλλά κυρίως μιας ελπίδας που αχνοφαίνεται να ξανάρχεται στο προσκήνιο στην Αμερικάνικη πολιτική.


Αυτή η ελπίδα είναι και η ανάγκη της Ελλάδας του σήμερα. Παρά τις όποιες πεποιθήσεις του καθενός μας φαντάζει αδιαπραγμάτευτη αλήθεια, η απουσία κάθε σοβαρής ελπίδας από τους συμπολίτες μας για την χώρα, για την κοινωνία, την παιδεία, την οικονομία, το ατομικό και συλλογικό καλό μας. Και η ελπίδα θέλει στόχους, θέλει ανθρώπους. Μια κοινωνική συνομολογία, μια βαθύτερη συμφωνία να πάμε μπροστά, μια πρόταση που θα μας σύρει, σε ότι ίσως αργήσουμε να πιστέψουμε.
Αυτήν την ελπίδα λοιπόν έχουμε ανάγκη όλοι μας σήμερα. Μόνο που απαιτεί από εμάς ένα «θράσος» για τα κατεστημένα, ένα θάρρος για την κοινωνία, να τολμήσουμε να σταθούμε απέναντι σε ότι δεν εκφράζει μια κοινωνία κοινωνικής δικαιοσύνης παρά μόνο συντεχνίες και κατεστημένα.
Αυτή η ελπίδα θέλει θράσος απέναντι στις ιδεοληψίες μας περί του υπεράνθρωπου, του ηγέτη από τον οποίο περιμένουμε τη «λύτρωση» και που σήμερα ατυχώς προσωποποιείται στους «αντιστασιακούς» του Μπαϊρακτάρη.
Αυτό το θράσος προσδοκά από εμάς να συνδιαμορφώσουμε την ελπίδα, να συμμετέχουμε σε ότι μας αφορά, να διεκδικήσουμε όχι μόνο ότι δικαιούμαστε αλλά και ότι καταφέρνουμε.

Advertisements