Μια εκλογική διαδικασία δεν είναι ποτέ ο αυτοσκοπός. Είναι ένα μέσω συχνά αναγκαίο για ένα πέρασμα σε διαφορετικές εκφάνσεις των αγωνιστικών μας δράσεων, μια αφετηρία για να γίνουν πράξεις ιδέες που σε ενθουσιάζουν και σε εμπνέουν.


Ο σκοπός παραμένει ίδιος μετά από κάθε αποτέλεσμα. Γιατί οι αξίες μας δεν μπορούν να υπόκεινται στο ψηφοθηρικό χρηματιστήριο, δεν μπορούν να υποτάσσονται σε καμία διαπραγμάτευση, δεν μπορούμε να τις αφήσουμε ανυπεράσπιστες στην ευκολία του ψέματος.
Η Νεολαία ΠΑΣΟΚ την Κυριακή ολοκλήρωσε το πρώτο της βήμα. Για ένα ταξίδι που κανείς μας δεν είναι βέβαιος για το που, πότε και με ποιους θα φτάσει. Η αναγκαία ανανέωση έχω την αίσθηση ότι είναι ακόμη μακριά μας.
Οι μέρες των πολιτικών μηνυμάτων και δράσεων απέχουν ακόμη αρκετά από τις μέρες των συνθημάτων και των «στρατιωτικών» επιχειρήσεων. Η πολιτική εύθηνη του καθενός μας απέναντι στα νιάτα του τόπου μας και την ιστορία του κινήματος μας δεν είναι απούσα και δεν είναι ανάλογη.
Οι δημοκρατικές διαδικασίες δεν μπορούν να εφαρμόζονται κατά περίπτωση. Και υποχρέωση όλων μας είναι να προσαρμοζόμαστε εμείς σε αυτές και όχι αυτές στις βουλές μας.
Την Κυριακή το αποτέλεσμα δεν ήταν καλό. Όπως καλό δεν ήταν και για καμία ανεξάρτητη και προοδευτική φωνή. Αλλά την Κυριακή υπήρξε και μια νότα αισιοδοξίας. Πολλοί άνθρωποι αξιόλογοι και σοβαροί μόνοι τους τα πάνε καλύτερα από πολλούς άλλους που στηρίζονται σε γραμμές και ομάδες. Τα θερμά μου συγχαρητήρια λοιπόν στον Τάσο Τάσο, στο Δημάδη το Θάνο και σε πολλά ακόμη παιδιά.
Θέλω τέλος να ευχαριστήσω από τα βάθη της καρδίας μου όσους σε αυτόν τον αγώνα με στήριξαν και βρήκαν κάποιες από τις ιδέες και τις αρχές μας κοινές. Την Οικογένεια μου που επί ένα και πλέον μήνα ήταν κάθε μέρα στο πλευρό μου. Τον αδερφό μου το Χρήστο που για το ίδιο διάστημα με αντικατέστησε στη δουλεία μου(και με βάζει σε πειρασμό να του ζητήσω να συνεχίσει να με αντικαθιστά), Τον Γιώργο τον Παπούλια στο πρόσωπο του οποίου βρήκα ένα εξαίρετο φίλο, τους γενναίους μου συντρόφους από τον Άλιμο, τη Μαρίαννα, τη Μαίρη, τον Άρη, το Φίλιππο, το Γιώργο και τον Πλούταρχο, την Χρυσούλα, τον Δημήτρη, τον Παύλο, την Φωτεινή, τη Μαργαρίτα, τον Αλέξη, το Χρήστο, την Ιόπη, την Αναστασία, το Νικήτα και πολλούς άλλους ακόμη. Ευχαριστώ επίσης και όσους δε με στήριξαν( κάτι θα ήξεραν) και τους εύχομαι κάθε επιτυχία, αν είναι για το κοινό καλό.

Οδυσσέας Κορακίδης

Advertisements