orizontes.jpg elxronos.jpg
Νέα Εθνική Στρατηγική αυτοπεποίθησης και πρωτοβουλιών,
Βελτίωση της ποιότητας ζωής στις πόλεις
Δυο Σχόλια από Οδυσσέας Κορακίδης
Στον ηλεκτρονικό διάλογο του ΠΑΣΟΚ για το πρόγραμμα του

Νέα Εθνική Στρατηγική αυτοπεποίθησης και πρωτοβουλιών

Συντρόφισσες/ σύντροφοι, φίλες/ φίλοι, το σημαντικότερο σε αυτήν την προσπάθεια ηλεκτρονικού διαλόγου δεν είναι ίσως τα συμπεράσματα σχετικά με τις προτάσεις του ΠΑΣΟΚ για την διακυβέρνηση του τόπου αλλά το ότι εισάγει μια νέα μορφή διαλόγου η οποία διακρίνεται από δυο ειδοποιά στοιχεία. Την ελευθεριότητα του καθώς κάθε πολίτης μπορεί ανά πάσα στιγμή να καταθέσει την άποψη του απ όπου και αν βρίσκεται και δεύτερον ότι φαντάζει ο διάλογος αυτός ως ένας συνεχής και ανοικτός διάλογος με την κοινωνία. Είναι αυτό η μόνη εγγύηση απέναντι στους αναχρονιστικούς εκλογικούς μονολόγους των αλλαγών που ζητάμε να δούμε.
Σε αυτό λοιπόν το πλαίσιο θα ήθελα να κάνω μια μικρή παρέμβαση. Θα ήθελα να πω (να γράψω καλύτερα) δυο πράγματα για τους ομογενείς μας από την Αλβανία.
Η ιστορία έχει δήξει πως τα Βαλκάνια είναι ένα μωσαϊκό εθνοτήτων, μια εξαίρετος ασταθής πολιτικά περιοχή. Και το βλέπουμε αυτό ακόμη και σήμερα. Ορθώς λοιπόν και το ΠΑΣΟΚ ως κυβέρνηση προσπάθησε, το ακατόρθωτο ίσως, να εργαστεί για την πολιτική σταθερότητα της περιοχής.
Μετά τις ραγδαίες πολιτικές αλλαγές των αρχών του 1990 στην Ελλάδα μαζικά και ασύντακτα βρέθηκαν μεταξύ άλλων και πολλοί Έλληνες της Βορείου Ηπείρου.
Μπροστά σε αυτά τα νέα δεδομένα οι Ελληνικές κυβερνήσεις έδρασαν με έναν τρόπο που θυμίζει κάτι από το λαϊκό γνωμικό «Φοβάται ο Γιάννης το θυρίο και το θυριό το Γιάννη». Απέφυγαν να ασχοληθούν με τους ομογενείς εξ Αλβανίας αντιμετωπίζοντας τους συχνά ως κάτι μεταξύ Ελλήνων και Αλβανών. Σχήμα οξύμωρο καθώς οι δημόσιες αρχές είχαν την δυνατότητα επασφαλώς να κάνουν εξαρχής αυτή τη διάκριση.
Σήμερα κοντεύομε να συμπληρώσουμε 20 χρόνια εδώ στην Ελλάδα. Πολλοί από εμάς εδώ πήγαν σχολείο, άλλοι γεννήθηκαν εδώ. Σήμερα μετά κόπων πολλών επιτύχαμε η πολιτεία και οι θεσμικοί της φορείς να συζητάμε για τους ομογενείς μας από την Αλβανία οι οποίοι ξεπερνούν τις 300.000. Η Νέα Δημοκρατία διέκρινε πολιτικά οφέλη στην κοινότητα αυτή των Ελλήνων. Αλλά όλως περιέργως εκεί, στα πολιτικά οφέλη περιορίσθηκε και το όψιμο ενδιαφέρον της. Έτσι άρχισε να μοιράζει ιθαγένεια σε όσους περνούσαν πρώτα από τη Ρηγίλλης. Είναι αποκαλυπτικό το σχετικό άρθρο της Μαρίνας Μάνη στην ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 15/04/2007 για τους Βορειο – Ρηγιλλιώτες.
Σήμερα το ΠΑΣΟΚ πρέπει να βγει μπροστά και σε αυτό το θέμα. Ως Αξιωματική αντιπολίτευση σήμερα και ως κυβέρνηση αύριο να διασφαλίσει ότι το ποιος και με το νόμο είναι Έλληνας δεν μπορεί να εξαρτάται από το χρώμα των πεποιθήσεων του.
Σήμερα το ΠΑΣΟΚ πρέπει να καταθέσει σειρά προτάσεων για τους ανθρώπους αυτούς που μόνοι τους κατάφεραν τα αδύνατα αλλά την ίδια στιγμή έχουν ακόμη αρκετά προβλήματα και αρκετές ανάγκες.
Σήμερα το ΠΑΣΟΚ να στηρίξει του νέους επιστήμονες Βορειοηπειρώτες στις σπουδές τους, τους νέους επαγγελματίες και επιχειρηματίες Βορειοηπειρώτες στις δουλείες τους, τους γηραιότερους στη εξασφάλιση μιας αξιοπρεπούς σύνταξης ανάλογης με την εργασία τους σε Ελλάδα και Αλβανία, με την υποστήριξη για την απόκτηση πρώτης στέγης σε κάθε νέο αλλά και όχι μόνο Βορειοηπειρώτη.
Σήμερα το ΠΑΣΟΚ να επενδύσει επάνω στον πολιτισμό τους. Και η χώρα μας να επενδύσει σε αυτούς τους γεφυροποιούς της ειρήνης, της συνεργασίας και της προόδου των δυο μας λαών.
Η χώρα μας να επενδύσει στην ανάπτυξη των μειονοτικών περιοχών και στην Ευρωπαϊκή προοπτική της Αλβανίας. Να εισάγει δομές μόνιμης διακρατικής συνεργασίας με τους γείτονες μας.
Σήμερα το ΠΑΣΟΚ πρέπει να βρει ένα τρόπο θεσμικής εκπροσώπησης των ομογενών μας εξ Αλβανίας στα όργανα του αλλά και στις Νεολαίας. Στηρίζοντας όχι πρόσωπα αλλά ολόκληρη την κοινότητα των ομογενών. Το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να φτιάξει ηγετίσκους και μπαμπάδες της κοινότητας αυτής των Ελλήνων στα πρότυπα ίσως της Νέας Δημοκρατίας, οφείλει με ένα θεσμικό τρόπο να τους δώσει λόγο για να εκφέρουν τις θέσεις τους εντός του κινήματος και ρόλο για να συναποφασίζουν και να συν διαμορφώνουν όσα τους αφορούν.
Έτσι επιμένω λοιπόν σε μια παλιά πρόταση και δικιά μου και των ομογενών μας για ποσωστική συμμετοχή των ομογενών εξ Αλβανίας στα όργανα του ΠΑΣΟΚ και της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ ως ομογενείς και όχι ως μετανάστες. Δεν είναι απαραίτητο η συμμετοχή αυτή να ξεπερνάει εκείνη των συμβολικών και λειτουργικών διαστάσεων αλλά έχοντας σήμερα καλή γνώση του χώρου των ομογενών πιστεύω πως χωρίς την υποστήριξη του ΠΑΣΟΚ και των άλλων βέβαια κομμάτων, δεν είναι σε θέση εκ των πραγμάτων σε αυτόν τον ανταγωνισμό ιδεών, προτάσεων, και συμμετοχής στα όργανα των πολιτικών κινημάτων, να επιβιώσουν αυτού του πολιτικού «ανταγωνισμού» καθώς ακόμη παλεύουν για τα βασικά στη ζωή τους.

Βελτίωση της ποιότητας ζωής στις πόλεις

Στα μεγάλα αστικά κέντρα διαβιούν σήμερα περί τα 2/3 του πληθυσμού της χώρας μας. Άρα οι συνθήκες ζωής σ’ αυτές αφορούν αρκετά εκατομμύρια συμπολιτών μας. Συχνά όμως, αν όχι πάντα, επί της ουσία δεν μπορούν να κάνουν και πολλά πράγματα για να βελτιώσουν τις συνθήκες αυτές. Είτε επειδή επί του πρακτέου τα δικαιώματα τους στην πόλη τους δεν υφίστανται, είτε επειδή πολλές φορές πέφτουμε και οι ίδιοι στην παγίδα της ήσσονος σημασίας για θέματα αστικού περιβάλλοντος.
Ζώντας σήμερα στην Αθήνα μπορεί κανείς να διαπιστώσει μια θλιβερή και έντονη έλλειψη από ελεύθερους χώρους, από πράσινο αλλά και από νερό! Ακούγεται περίεργο αλλά ξέρεται πόσες φορές όντας πολύ κουρασμένος από το τρέξιμο της καθημερινότητας έκατσα για λίγο στην πλατεία Συντάγματος, εκεί σε ένα ξύλινο παγκάκι, δίπλα στα μικρά αυτά σιντριβάνια και τις ελάχιστες νησίδες πρασίνου. Και παρά την έντονη φασαρία από περαστικούς και οχήματα, έστω και για λίγο οι αισθήσεις και οι μνήμες μου ξέφυγαν. Αφαιρέθηκα κάπως, μα ηρέμησα τόσο που δεν ήθελα με τίποτα να φύγω.
Αν αυτό συνέβη σε μένα, που δεν είμαι παρά ένας από εμάς, και με τόσα λίγα πράγματα (ένα μικρό σιντριβάνι και λίγο πράσινο μέσα στο κέντρο της Αθήνας) φανταστείτε πόσο διαφορετική θα ήταν η ζωή μας αν υπήρχαν δίπλα μας στις γειτονίες αυτές οι «οάσεις». Όχι πολλά πράγματα, λίγο πράσινο και λίγο νερό σαν μια επαφή με τη φύση που τόσο μας λείπει εδώ,
Τέλος θα ήθελα να προσθέσω την αναγκαιότητα ύπαρξης ενός φορέα αισθητικής των πόλεων. Όχι για να επιβάλει ιδέες και αντιλήψεις περί της τέχνης των πόλεων αλλά κυρίως για να εισάγει και να διασφαλίζει στοιχειώδεις όρους. Να δώσει μια λύση στο θέμα των ανεξέλεγκτων διαφημιστικών πινακίδων, στις κεραίες τηλεφωνίας και τηλεοράσεως, στις στοιχειώδες αρχές των κατασκευών. Να εισάγει κάποια πρότυπα «αστικής ποιότητας».

δείτε σχετικά
http://dialogos.pasok.gr/?p=27/#comment-1426
http://dialogos.pasok.gr/?p=49/#comment-1423
http://dialogos.pasok.gr

Advertisements