andreaspapandreou.jpg

Μέρος Α΄

Αναδημοσίευση από το panoaristera.blogspot.com

Διευκρινιστική Παρατήρηση
Το παρακάτω post είναι εμπνευσμένο από μια συζήτηση που έκανα ένα απόγευμα σε ένα καφέ στα Εξάρχεια με τον κολλητό και συνονόματό μου, Πάνο Π…. Σκεφτόμουν πολύ ώρα για το αν θα βάλω αυτό τον τίτλο μια και νιώθω μια ανατριχίλα τελευταία με τον όρο «μεταρρύθμιση», δεδομένης της κακομεταχείρισης της έννοιας για επικοινωνιακούς λόγους από τον Πρωθυπουργό μας καθ’ υπόδειξιν του μεγαλοσυμβούλου Λούλη!


«Άσχετο… Ξέρεις, ρε συ Άλκη, τι είναι το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνει το ΠΑΣΟΚ όταν κληθεί να ξανακυβερνήσει;», ρώτησα το φίλο μου ύστερα από μια παύση δευτερολέπτων αλλάζοντας τη συζήτηση από το θέμα των ομολόγων, που πλέον θεωρούσα ότι το είχαμε εξαντλήσει.

«Τι; Να ξαναθεσπίσει τον εποπτικό ρόλο της Τράπεζας της Ελλάδος στις επενδύσεις των Ταμείων, που κατάργησε η κυβέρνηση Καραμανλή;», είπε ο Άλκης περιμένοντας καταφατική απάντηση προφανώς από εμένα.

«Όχι! Άστα, για την ώρα τα ομόλογα. Πάμε σε άλλο θέμα… Άλλωστε το θεωρώ αυτονόητο το ΠΑΣΟΚ να προχωρήσει ξανά στη θέσπιση τέτοιων μέτρων… Άλλα πράγματα όμως περιμένω από μια κυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέου… Θέλω όταν θα επιστρέψει στην εξουσία να προχωρήσει σε μια γενναία μεταρρύθμιση του οικογενειακού δικαίου!», είπα.

«Πως σου ήρθε αυτό τώρα;»

«Να μωρέ, διάβαζα κάποια πράγματα στο Πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ για ενίσχυση της μονογονεϊκής οικογένειας, για αλλαγές στο δίκαιο της υιοθεσίας, για αλλαγές στο θεσμό του γάμου, αν προχωρήσει τελικά στο Σύμφωνο Κοινωνικής Συμβίωσης, και τα θεωρώ όλα αυτά πιο σημαντικά ακόμα και από τη βελτίωση της οικονομίας και όλα τα δημόσια έργα μαζί!… Πιστεύω ότι το ΠΑΣΟΚ πρέπει να προχωρήσει χωρίς χρονοτριβή σε αλλαγή του σχετικού νομοθετικού πλαισίου»

working_mother.jpg

«Καλή και αναγκαία θα ήταν μια μεταρρύθμιση οικογενειακού δικαίου, Πανούλη, αλλά νομίζω είναι κάτι που πρέπει να προετοιμαστεί πολύ προσεχτικά, γιατί επειδή ακριβώς αφορά τις παραδόσεις μας, τις τάσεις που έχουν διαμορφωθεί τόσα χρόνια, θεσμούς όπως αυτόν του γάμου και της υιοθεσίας, δεν μπορεί να γίνει πρόχειρα. Μια πρόχειρη νομοθετική αλλαγή θα περάσει ως τέτοια στον Αστικό Κώδικα με κίνδυνο κλονισμού της αξιοπιστίας του»

«Ναι ρε Άλκη, σύμφωνοι. Θέλει προσοχή το όλο θέμα, θέλει διαβούλευση με εκπροσώπους της κοινωνίας των πολιτών… Χρειάζεται ακόμα μια εμπνευσμένη και ανοιχτόμυαλη επιτροπή Νομικών μα πάνω από όλα πρέπει να υπάρχει ισχυρή πολιτική βούληση προς αυτήν την κατεύθυνση. Και θέλω το ΠΑΣΟΚ να μη μείνει στα προγραμματικά λόγια και να φάει όλη την τετραετία όπως ο μπούλης μιλώντας για μεταρρυθμίσεις που ποτέ δεν κάνει».

«Αααα… το καλό πράγμα αργεί να γίνει», είπε ειρωνικά ο Άλκης.

«Και ξέρεις, ρε φίλε, τι είναι αυτό που με ενθουσιάζει πιο πολύ στην πρώτη διακυβέρνηση της χώρας από το ΠΑΣΟΚ, την πρώτη τετραετία δηλαδή Ανδρέα Παπανδρέου;»

«Ωωωωχ… μόνο μη μου αρχίσεις τώρα κι εσύ το «Ανδρέα Ζεις Εσύ Μας Οδηγείς!» … Για πες!»

«Eίναι ακριβώς η μεταρρύθμιση του οικογενειακού δικαίου η παρακαταθήκη στη χώρα της πρώτης κυβέρνησης της Αλλαγής. Αληθιν

ή επανάσταση! Πράγματα που τώρα τα θεωρούμε αυτονόητα και δε φανταζόμαστε ότι κάποτε ήταν τόσο τραγικά αλλιώς, μην ξεχνάς ότι άλλαξαν μόλις το 1983!»

«Καλά υπερβάλεις λίγο τώρα;! Αυτό βρήκες να θυμηθείς από την τετραετία 81-85; »

«Υπερβάλω;… Τώρα θα σου δείξω! Άντε, γιατί, μου φαίνεται, ξεχνάμε…»

Συνεχίζεται…

Μέρος Β΄

Αρκετοί μπορούν να αμφισβητήσουν πολλά από την προσωπικότητα του Ανδρέα Παπανδρέου, λιγότεροι ότι το έργο του έχει θετικό πρόσημο και πήγε μπροστά την Ελλάδα αλλά κανείς ότι δεν προχώρησε σε πραγματική μεταρρύθμιση σε τόσους τομείς που τελικάν άλλαξαν καθοριστικά το πρόσωπο της χώρας!

Συνέχεια από το προηγούμενο…

«Ρε συ Άλκη, το πιστεύεις ότι πριν τη νομοθετική μεταρρύθμιση του οικογενειακού δικαίου η γυναίκα από νομική πλευρά ήταν πλήρως υποταγμένη στον άνδρα;»

«Ε, καλά δεν ήμασταν και Σαουδική Αραβία, Πάνο μου!»

«Ναι δεν ήμασταν, αλλά πάντως η ρύθμιση οι αποφάσεις σε ένα γάμο να είναι κοινό θέμα μεταξύ των συζύγων ήταν κάτι που η μεταρρύθμιση της πρώτης κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ έφερε, κατοχυρώνοντας την ισότητα των δύο φύλων μέσα στο γάμο. Κάτι που σήμερα μας φαίνεται δεδομένο και αυτονόητο, πριν τη μεταρρύθμιση δεν ήταν καθόλου έτσι».

«Το ξέρω, βρε Πάνο», με διακόπτει ο Άλκης.

Συνεχίζω όμως ακάθεκτος.

«Το να μη μεταβάλλεται το επίθετο της συζύγου ήταν χρόνια διεκδίκηση του φεμινιστικού κινήματος και μόλις ήρθε το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία έγινε πράξη…. Έτσι πλέον αν παντρευτεί κάποια είτε τον κύριο Παπαρίδη είτε τον κύριο Βενιζέλο να μπορεί να διαλέξει αν θα πάρει το επίθετο του και αυτό μόνο για τις κοινωνικές της σχέσεις…. Το να είναι επίσης η σύζυγος οικονομικά αυτοτελής από τον άνδρα αν το επιθυμεί ήταν κάτι που πριν δεν ήταν δυνατόν, ενώ η υποχρέωση για κοινή συνεισφορά στα λεγόμενα βάρη του γάμου, στα κοινά έξοδα δηλ. της συμβίωσης και στην ανατροφή των παιδιών πριν ήταν μόνο υποχρέωση του άνδρα ενώ μετά το 1983 υποχρέωση και των δύο. Αν αυτά δεν είναι επανάσταση που τερμάτισε την ομηρία των γυναικών στο γάμο και τους παρείχε τη δυνατότητα να βγουν με αυτοπεποιθηση στην κοινωνία και να εργαστούν, τότε τι είναι;»

«Ναι, αλλά νομίζω ότι ξεχνάς ότι οι αλλαγές για την κατοχύρωση της ισότητας ήταν απόρροια της συνταγματικής κατοχύρωσης της ισότητας των δύο φύλων από την πρώτη κυβέρνηση της μεταπολίτευσης υπό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή και χρειαζόταν να περάσει αυτή η κατοχύρωση και στο οικογενειακό δίκαιο. Οπότε ωρίμασαν οι συνθήκες επί ΠΑΣΟΚ και αυτό κατέστη δυνατόν».

«Α έτσι; Τότε γιατί δεν προχώρησε σε αυτή τη μεταρρύθμιση η δεξιά; Να σου πω εγώ γιατί! Όπως λες κι εσύ δεν ήταν ώριμες οι συνθήκες επί ΝΔ, δηλαδή δεν ήταν έτοιμοι για αυτό οι συντηρητικοί ψηφοφόροι της και ποτέ άλλωστε δε θα ήταν έτοιμοι αν τους αφήναμε έτσι! … Ενώ οι συνθήκες έγιναν τελικά ώριμες ως απόρροια του κύματος της Αλλαγής!… Άλκη, ο πολιτικός πρέπει να αφουγκράζεται την κοινωνία, να καταλαβαίνει τι θέλει και να την καθοδηγεί σε αυτό που πιστεύει ότι πρέπει να θέλει, σε αυτό που θα της βελτιώσει τη ζωή!»

«All right!», είπε ο Άλκης με διάθεση να κλείσει το ζήτημα, μιμούμενος τη βαριά προφορά του αγγλικού βορρά που πάντα αγαπάμε να κοροϊδεύουμε.

«All right», επανέλαβα, «μόνο που δεν τελείωσα!… Την ανατροφή των παιδιών που τη βάζεις;»

«Για πες, δε θυμάμαι, τι μεγαλειώδες έκανε και εκεί το ΠΑΣΟΚ;», είπε ο Άλκης με ειρωνική διάθεση.

Χμμμ… πάλι ο καφές με το φίλο μου είχε μετατραπεί σε διάλεξη με τίτλο «η διαχρονική συμβολή της διακυβέρνησης από το ΠΑΣΟΚ στην πρόοδο της Ελλάδας» σκέφτηκα, αλλά είχα πάρει φόρα και ήταν αδύνατο να σταματήσω.

«Α μπα!… Ξεχνάμε, ξεχνάμε; … Πριν τη μεταρρύθμιση της πρώτης κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, ο ρόλος της γυναίκας στην ανατροφή των παιδιών περιοριζόταν στο να τα θηλάζει και να τα ξεσκατώνει, και φυσικά να τους μαγειρεύει, να τα πλένει και να τα σιδερώνει. Για τις αποφάσεις όμως, από το όνομα και το επώνυμο που θα πάρουν έως και για το που θα διαμένουν σε περίπτωση που οι γονείς χώριζαν αποφάσιζε ο πατέρας… είχαμε τη λεγόμενη στα νομικά άσκηση της πατρικής εξουσίας. Η μεταρρύθμιση του ΠΑΣΟΚ έφερε…»

«Τη γονική μέριμνα, το ξέρω ρε Πάνο, μαζί δεν περάσαμε το Οικογενειακό στο Πανεπιστήμιο;»

«Άει γεια σου, λοιπόν!»

«Ναι… και προς τι όλο αυτό το κήρυγμα, μπορείς να μου πεις;»

«Δεν είναι κήρυγμα, ρε συ, απλά δε βλέπεις τώρα τι γίνεται;! Μια κυβέρνηση που διαχειρίζεται επικοινωνιακά και μόνο επικοινωνιακά το ζήτημα των μεταρρυθμίσεων κακοποιεί την έννοια αλύπητα. Βαπτίζει τη μετοχοποίηση του ΟΤΕ και την ιδιωτικοποίηση Τραπεζών μεταρρύθμιση, ρε συ Άλκη…. την ώρα που ούτε σπιθαμή μπροστά δεν έχει πάει τη χώρα. Αντίθετα τις πραγματικές μεταρρυθμίσεις αυτές που άλλαξαν το πρόσωπο της Ελλάδας και τον τρόπο να σκεφτόμαστε όλοι μας τις έκανε μόνο το ΠΑΣΟΚ! Για αυτό κέρδιζε τις εκλογές… γιατί έκανε τους Έλληνες να πιστέψουν ότι αξίζουν να ζουν σε ένα καλύτερο τόπο! Για αυτό τους έδωσε δημοκρατία και θεσμούς που τους έκαναν να πάψουν να φοβούνται το κράτος-χωροφύλακα των διαχωρισμών, για αυτό αργότερα έφτιαξε τα ΚΕΠ, τον πιο πετυχημένο θεσμό συνδιαλλαγής των πολιτών με το κράτος, για αυτό θεσμοθέτησε το ΑΣΕΠ σε ένα κράτος πολιτών με νοοτροπία βολέματος ημετέρων».

kep.jpg

«Ναι ρε Πάνο για αυτό και θέριεψε τη δημόσια διοίκηση και έκανε τους Έλληνες να θέλουν να γίνουν όλοι δημόσιοι υπάλληλοι!»

«Υποθέτω ότι και πριν θα το θέλανε, Άλκη μου, αλλά έπρεπε να είχαν μπάρμπα στην Κορώνη και να μην είχανε σίγουρα κανένα θείο αριστερό! … Και τέλος πάντων όποιος δουλεύει κάνει και λάθη, όποιος οραματίζεται και υλοποιεί αλλαγές, δε σημαίνει ότι τα κάνει όλα σωστά…»

—-

Η συζήτηση δεν έχει σημασία να συνεχίσει. Αυτό που, νομίζω, προσπαθώ να καταδείξω, είναι ότι άλλες ήταν οι κυβερνήσεις που προχώρησαν σε μεταρρυθμίσεις που άλλαξαν το συντηρητικό/αναχρονιστικό πρόσωπο της Ελλάδας και την πήγαν μπροστά και σε κάθε περίπτωση όχι η κυβέρνηση Καραμανλή. Η μεταρρύθμιση του οικογενειακού δικαίου της πρώτης κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα εκσυγχρονιστικής προσπάθειας μέσω μιας νομοθετικής αλλαγής που πέτυχε πλήρως και παραμένει ακόμα σημείο αναφοράς και έμπνευσης για μελλοντικές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις!

δεσ σχετικα:

pano-aristera.blogspot.com

Advertisements