logo1.gif

Σχόλιο μου στο http://www.vimaideon.gr

Αναρωτιούνται συχνά κάποιοι και ορθά η κυρία Τσακαρέστου παραθέτει αυτούς τους προβληματισμούς, αν οι νέες τεχνολογίες συντείνουν στην απάθεια των πολιτών.

Κατανοητός προβληματισμός αλλά δεν μπορούμε να αγνοήσουμε ότι διαπνέεται από μια σύγχυση. Καθώς τα εργαλεία, πόσο μάλλον τα συμπληρωματικά προς αυτά στοιχεία, δεν είναι ο αυτοσκοπός. Ό ίδιος ο δημοκρατικός διάλογος, η πάλη των ιδεών δεν είναι σκοπός. Σκοπός είναι πάντα οι επικαιροποίηση και το εφικτό των ιδεών, των αξιών και των στόχων. Και ο διάλογος, ο ανοιχτός και ανεμπόδιστος, ο συμμετοχικός είναι το αναγκαίο αλλά όχι μόνο, εργαλείο για την επίτευξη των παραπάνω. Τα μέσα του διαλόγου είναι επίσης εργαλεία. Εργαλεία πρωτίστως στο διάλογο και μετέπειτα και στην εξυπηρέτηση των ή του σκοπού.
Πρόσφατα για τις ανάγκες ενός άρθρου διάβαζα σε μια έγκυρη εφημερίδα των Αθηνών ένα αφιέρωμα στα blogs. Βρήκα εξαιρετικά ενδιαφέρον σε εκείνο το κείμενο μια παρατήρηση. Η ηλικιακή ομάδα με τους περισσότερους χρήστες των νέων τεχνολογιών είναι επίσης η ηλικιακή ομάδα που εμπιστεύεται περισσότερο τα blogs για να προβληματιστεί και να ενημερωθεί. Είναι επίσης η ηλικιακή ομάδα με τους περισσότερους δημιουργούς blogs. Αυτό αποτελεί ισχυρή ίσως ένδειξη ότι όσοι ασχολούνται με τις νέες τεχνολογίες δεν το κάνουν ευκαιριακά ή χωρίς λόγο έτσι για να περνά η ώρα τους.
Λέει ο συντάκτης του αφιερώματος «στα περισσότεροι βγάζουν απλά τα εσώψυχα τους». Μα και η έκφραση δεν είναι σε κάθε περίπτωση, πρόθεση επικοινωνίας, συμμετοχής, προβληματισμού; Και ιστορικά οι επαναστάσεις από ανθρώπους που έβγαζαν τα εσώψυχα τους δεν έγιναν;
Σήμερα το Citizens Journalism κάνει συμμέτοχους σε μια τεχνολογική επανάσταση αρκετές χιλιάδες συμπολιτών μας εδώ στην Ελλάδα. Περίεργο! Αν σκεφτεί μάλιστα κάνείς πως τα blogs εμφανίστηκαν στην Ελλάδα δυο τρία χρόνια πριν. Ενδιαφέρουσα σύμπτωση; Πάλι από ένα δημοσίευμα μεγάλης Αθηναϊκής εφημερίδας ξεκίνησαν τα πρώτα blogs στην Ελλάδα.
Η κοινωνική δράση, η συμμετοχή ο σκοπός είναι έννοιες που δεν απουσιάζουν από τις Ελληνικές τεχνολογικές κοινότητες. Πρόσφατα παραδείγματα; Η καμπάνια για την Ελληνοποίηση του φτηνού laptop αλλά και παλαιοτέρα δράσεις όπως η καμπάνια για φτηνό και γρήγορο ίντερνετ με αποτέλεσμα μέσα σε λίγες ημέρες οι τιμές να πέσουν σχεδόν στο μισό με διπλάσιες ταχύτητες. Ακόμη και πιο παλιά όμως η τεχνολογική κοινότητα εμφανίζεται ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένη και ενήμερη. Το 2004 για παράδειγμα συντάχθηκε σε μια Ευρωπαϊκή καμπάνια για την αποτροπή νομοσχεδίου από την Ε.Ε για την επιβολή πατέντων στο λογισμικό ανοιχτού κώδικα και πέτυχαν να μην ψηφιστεί το σχετικό νομοσχέδιο, το οποίο και θα απέτρεπε την επεξεργασία από τους χρήστες και τη βελτιστοποίηση του λογισμικού ανοιχτού κώδικα.

Σήμερα επίσης μέσα από πρωτοβουλίες πολιτών και πολιτικά κόμματα λειτουργούν στην Ελλάδα κάποιες εκατοντάδες χώροι ελεύθερης ασύρματης πρόσβασης στο διαδίκτυο, πιέζοντας έτσι τις εταιρίες να κατεβάσουν ακόμη τις τιμές τους αλλά και δίνοντας πρόσβαση στους πολίτες ανά πάσα στιγμή και χωρίς κανένα κόστος.
Κινητοποιούνται ακόμη χιλιάδες συμπολίτες μας για θέματα πολύ σοβαρά που δυστυχώς για τα παραδοσιακά ΜΜΕ δεν έχουν καμία τύχη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το blog της Αμαλίας Καλυβινού, μιας καρκινοπαθούς κοπέλας που ζει καθημερινά 17 και πλέον χρόνια τώρα τον Νέο Ελληνικό παραλογισμό. Μετά τις χιλιάδες επισκέψεις και μηνύματα πολιτών στο blog της κάποιες μεγάλες εφημερίδες αποφάσισαν να ασχοληθούν με το θέμα.
Αυτές λοιπόν οι νέες τεχνολογίες είναι μια «επανάσταση» γιατί μας φέρνουν όλο και πιο κοντά στην δημοκρατία. Στη συνεχή, ανεμπόδιστη και συμμετοχική διαβούλευση. Στην επικοινωνία όχι με ένα ή με δυο αλλά με χιλιάδες ή και εκατομμύρια συμπολίτες του κόσμου μας. Στην επικοινωνία που ξεφεύγει από τα στερεότυπα και τους αυτοπεριορισμούς.
Αυτές οι ηλεκτρονικές ακυβέρνητες πολιτείας δεν είναι η αμέλεια κάποιων είναι η επιθυμία για συμμετοχή των πολλών. Ίσως για αυτό να ανησυχούν κυβερνήσεις ανά τον κόσμο και να φιμώνουν το διαδίκτυο. Κλείνοντας δεν μπορώ παρά να επισημάνω και κάτι ακόμη πολύ σημαντικό.
Σήμερα τα ΜΜΕ, τα παραδοσιακό ΜΜΕ, διαμορφώνουν πολιτισμό. Δεν περιορίζονται στην ενημέρωση ή στην διασκέδαση των πολιτών αλλά στη διαμόρφωση καταναλωτικών πρωτίστως αλλά και κοινωνικών, πολιτιστικών και άλλων προτύπων. Για πρώτη φορά ίσως στην ιστορία τα ΜΜΕ δεν συμβαδίζουν με τους ρυθμούς της ζωής αλλά τη διαμορφώνουν. Δεν είναι η εκφραζόμενη συνιστώσα πολιτισμικών προτιμήσεων των πολιτών αλλά ο διαμορφωτής τους. Και τα ΜΜΕ είναι επίσης και ανώνυμες εταιρίες, όπως επίσης απευθύνονται βασικά σε επιχειρήσεις. Για πρώτη φορά ο άνθρωπος με την έννοια του πλήθους και των πλειοψηφιών δεν είναι ο κυρίαρχος του πολιτισμού του.
Το διακύβευα λοιπόν στον πολιτισμό του μέλλοντος μας θα έχει να κάνει με τον ποιος τον διαμορφώνει. Και αναμφίβολα ο ρόλος των ΜΜΕ δεν μπορεί να καταργηθεί. Άρα το ερώτημα είναι όχι μόνο με ποιους όρους τα ΜΜΕ θα συμμετέχουν σε αυτήν την διαμόρφωση αλλά και ποια ΜΜΕ θα συμμετέχουν. Και νομίζω ότι τα αμφίδρομα ΜΜΕ, όπως είναι τα blogs και όχι μόνο, εγγυώνται πως στην διαμόρφωση του πολιτισμού μας θα έχουμε και εμείς άμεσο λόγο.

Οδυσσέας Κορακίδης
Μεταπτυχιακός φοιτητής
Ψυχολογία και ΜΜΕ, ΠΑΝΤΕΙΟ
Odisseas.wordpress.com

Advertisements