sind_b.jpgΤην Παρασκευή το μεσημέρι έξω από το Τάε-Κβο-Ντο ο κόσμος δεν ήταν πολύς. Η ώρα έδειχνε 2 αλλά οι διαπιστεύσεις που είχαν μοιραστεί δεν ξεπερνούσαν τις 2000. Το στάδιο γέμισε μετά τις 3. Τα προβλήματα οργάνωσης μπορούσε να τα δει κανείς εύκολα. Τα αυστηρά μέτρα ασφάλειας επίσης. Το Ρέλλο ζεις, καφέδες να μοιράζεις φαίνεται πως ίσως φόβισε κάποιους.
Αντιληπτή ήταν επίσης και η κούραση του κόσμου που φάνηκε και από τη συμμετοχή του τόσο συνολικά στην συνδιάσκεψη όσο και στην παρουσία του στις ομιλίες. Από μια γρήγορη ματιά καμιά ομιλία των υποψηφίων δεν ήταν κάτω από μια ώρα.
Ενδιαφέρον είχαν επίσης και οι υπόλοιποι χώροι πλην της κεντρικής αίθουσας. Στα γραφεία που είχαν δοθεί στους υποψηφίους κόσμος πήγαινε και έρχονταν. Είχε δοθεί και ένα γραφείο στον κύριο Σημίτη ως τέως προέδρου. Όσες φορές και αν με έφερε ο δρόμος μου από μπροστά από την πόρτα του δεν το δα ποτέ ανοιχτό. Λογικό, αφού άλλωστε ο κύριος Σημίτης δεν συμμετείχε στην Συνδιάσκεψη.


Άκουσα επίσης αρκετές και εξαιρετικές ομιλίες πολλών συντρόφων. Του Δημήτρη του Ρέππα, του Απόστολου Κακλαμάνη, του Γιάννη Δημαρά, του Γιάννη Ραγκούση και άλλων συντρόφων. Με έκανε αισιόδοξο επίσης πως έτρεξαν να γραφτούν στους καταλόγους των ομιλητών εκατοντάδες σύντροφοι. Ίσως για αυτό λοιπόν να πρέπει να ξαναδούμε το ενδεχόμενο για θέσπιση ιδεολογικού συνεδρίου κάθε δύο χρόνια. Γιατί τώρα όποτε έχουμε την ευκαιρία ανοιχτού και ελεύθερου διαλόγου περιοριζόμαστε στην κριτική παρά στις προτάσεις γιατί η κριτική πρέπει πάντα να προπορεύεται των προτάσεων και έτσι δε φτάνουμε ποτέ στο επόμενο στάδιο.
Ίσως θα είχε επίσης αξία τα έκτακτα και θεματικά πολιτικά συνέδρια να δούμε για παράδειγμα να διεξάγεται ένας ευρύτερος διάλογος για την παιδεία. Ξέρω, ξέρω υπάρχουν πάλι ενστάσεις περί των οικονομικών και οργανωτικών διαστάσεων των προτάσεων αυτών αλλά ας είναι μόνο εκεί οι όποιες ενστάσεις.
Τέλος σχετικά με την ενημέρωση περί της Συνδιάσκεψης. Νομίζω δεν είχε και ιδιαίτερη και ουσιαστική κάλυψη από τα ΜΜΕ, τουλάχιστον από τα κρατικά που αρκέστηκαν στα προσχήματα. Με εξέπληξε όμως ευχάριστα το blog του φίλου του Δημήτρη του Κουκλουπμέρη http://berry82.wordpress.com/ μέσα από το οποίο μπορούσα ανά πάσα στιγμή να έχω μια καλή και ουσιαστική ενημέρωση για το τι συμβαίνει εκεί κάτω στο Φάληρο.

Advertisements