Έχω καιρό να γράψω εδώ. Είχα κουραστεί και εγώ ο ίδιος, είχα ίσως κουράσει κιόλας. Κοντά ένας χρόνος σε αυτήν την θαυμάσια κοινωνία των bloggers, με τα στραβά της και τα ανάποδα, με τα ευχάριστα και τα συγκινητικά, με τους φίλους τους πολλούς, τους νέους και τους παλιούς.

Έχω καιρό να γράψω κάτι προσωπικό γιατί με βρίσκεται και σε μια περίοδο που ο χρόνος μου λείπει αρκετά. Μια η δουλεία μια οι σπουδές μια οι υποχρεώσεις.

Όμως παρατηρώντας όσα έγιναν τον τελευταίο καιρό με την παραίτηση του προέδρου και των μελών της «ανεξάρτητης» αρχής Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα δεν μπόρεσα να συγκρατήσω την οργή μου.

Όχι τόσο για τις κάμερες και το τι έγινε το Σάββατο της πορείας του Πολυτεχνείου. Άλλωστε έχουμε συνηθίσει στον τόπο τούτο τους χαφιέδες. Θυμάμαι πριν κάνα δυο χρόνια περίπου που άνδρες της αστυνομίας με πολιτικά μπούκαραν σε μια συνέλευση των οικοδόμων Αθήνας. Κυχ δεν ακούστηκε τότε και το θέμα πέρασε στο ντούκου. Θυμάμαι επίσης λίγους μήνες αργότερα που φοιτητές συλλάμβαναν πάλι με πολιτικά ανθρώπους της Αστυνομίας μέσα στις πορείες τους. Σκέπτομαι την εσχάτη λύση της κουκούλας που δεν οδηγεί και σε συλλήψεις.

Αυτό όμως που με εξόργισε στην συγκεκριμένη περίπτωση είναι η αποδοχή από την πολιτεία της παραίτησης της «ανεξάρτητης» αρχής. Είναι σαν να αποδεχόμαστε τους νόμους και τα δικαιώματα ως κατά περίπτωση σεβόμενα. Δεκαετίες αγόνων από την κοινωνία μας για την αξία της ελευθερίας και της συνεπαγόμενης αυτής αξιοπρέπειας και το πολιτικό μας σύστημα( το οποίο σε μεγάλο βαθμό σιώπησε ή αντέδρασε χλιαρά) μας βάζει μπροστά στο ανόητο δίλημμα της ασφάλειας. Ποια ασφάλεια; Η ασφάλεια των πολιτών δεν κινδύνεψε ποτέ σε αυτόν τον τόπο από κρατικά και παρακρατικά στοιχεία; Ποια ασφάλεια όταν αυτήν δεν εξασφαλίζει την προσωπική μου αξιοπρέπεια και ελευθερία; Τι να το κάνω το κελί για να αναρωτιέμαι για το χρώμα του;

Οι φωνές ώστε να μην γίνει αποδεκτή η παραίτηση τους ήταν αρκετές. Αλλά το αυτί του κυρίου «καταλληλότερου» και των συνεργατών του δεν ίδρωσε. Δεν είναι άλλωστε τηλεοπτικό «κοινωνικό» θέμα, δεν έχει δάκρια και οδυρμούς για να πουλήσει Το έχουμε ξαναδεί στο παρελθόν. Σήμερα η Εταιρία Ελλήνων Δικαστικών Λειτουργών για τη Δημοκρατία και τις Ελευθερίες εξέδωσε μια ανακοίνωση ντροπή για τη λειτουργία της πολιτείας. Την παραθέτω παρακάτω όπου και μπορείτε να την διαβάσετε.

Αν και αυτό δεν είναι αρκετό τότε τι μπορεί να είναι; Δεν ξέρω αν μια ή δύο ή χιλιάδες φωνές αρκούν για να αλλάξει κάτι, δεν ελπίζω ότι αυτή η κυβέρνηση έχει τον πολιτισμό και τις αξίες εκείνες ώστε να διορθώσει ένα λάθος της αλλά δεν μπορώ να μην φωνάξω κιόλας όσο μπορώ για αυτήν την ντροπή.

Advertisements