Οι κινητοποιήσεις της Τετάρτης για το Ασφαλιστικό έχουν τρομάξει την Κυβέρνηση. Αδυνατούσα να φανταστώ το πόσο. Το κατάλαβα εύκολα όμως από τα αθώα δημοσιεύματα ορισμένων εφημερίδων που χρόνια τώρα μαθημένες στη λάσπη ανέλαβαν ανεπιτυχώς να ξελασπώσουν και αυτή τη φορά την Κυβέρνηση.

Όχι κύριε Κουρή, την Τετάρτη δε θα είναι μόνο κάτι «κουρασμένα παλικάρια» συνδικαλοπαλικάρια, θα είναι χιλιάδες συμπολιτών μας.

Όχι κύριε Χατζηγάκη όσες φορές και αν μας βιντεοσκοπήσετε τόσες περισσότερες θα είμαστε εκεί.

Όχι κύριε Πρετεντέρη μην ανησυχείς όσες δημοσκοπήσεις και αν παρουσιάσεις δε θα μπει (δυστυχώς) ο Βεργής στη Βουλή.

Η αλήθεια είναι ότι δεν είναι πρώτη φορά που οι κινητοποιήσεις των πολιτών μπαίνουν στο στόχαστρο της κάθε κυβέρνησης. Όμως είναι τόσο σημαντική αυτή η κινητοποίηση για το Ασφαλιστικό που δεν ξέρω  γιατί κάποιος θα μπορούσε να μην συμμετάσχει.

Δεν θα μπω στην ουσία του προβλήματος όμως εδώ και καιρό έχω εντυπωσιαστεί από ορισμένους νεολογισμούς στα όρια του παραλόγου.

Αδυνατώ για παράδειγμα να αντιληφθώ πως γίνεται να έχουμε ποσοστικά τις υψηλότερες ασφαλιστικές εισφορές επιχειρήσεων και πολιτών στα Ασφαλιστικό, να λαμβάνουμε τις χειρότερες των υπηρεσιών και τις πενιχρότερες των συντάξεων και να μας λένε ότι αυτό το γιαπί είναι έτοιμο να καταρρεύσει.

Τι έκαναν χρόνια τώρα οι υπεύθυνοι και ποια δικαιοσύνη μπορεί να ακούει στην αξίωση περί της εφαρμογής του δικαίου;

Δεν νομίζω πως χρειαζόμαστε να ανακαλύψουμε την πυρίτιδα. Μας πρόλαβαν. Και το προφανές που δεν είδαμε ποτέ είναι πως εδώ υπάρχει κακοδιαχείριση με διάσταση ποινική πλέον. Ας δούμε την δικαιοσύνη εδώ αλλά εδώ δεν την είδαμε στις υποκλοπές, στους Πακιστανούς, στα Ομόλογα, στην Ολυμπιακή αλλά και παλαιότερα στο Χρηματιστήριο.

Το άλλο το οποίο μ αφήνει κάγκελο κατά τα κοινώς λεγόμενα είναι μια αντίληψη που θέλει την επίλυση του Ασφαλιστικού επιζήμια για τους πολίτες. Μείωση συντάξεων, αύξηση εισφορών και ορίων ηλικίας κλπ κλπ. Είχα μια αίσθηση ότι τους πολιτικούς δεν τους εκλέγουμε για να μας κάνουν φτωχότερους. Τότε έχουμε ανίκανους και επικίνδυνους, δεν έχουμε τεχνοκράτες και ρεαλιστές. Διότι αν η ευημερία είναι ανέφικτη να μας το πουν να μην τους ψηφίζουμε.

Διότι ανέφικτο κύριε Καραμανλή θα ήταν όταν κανείς άλλος δεν θα το είχε καταφέρει. Αλλά τα παραδείγματα χωρών που πέτυχαν ένα δίκαιο και βιώσιμο Ασφαλιστικό σύστημα είναι πάρα πολλά.

Την Τετάρτη δεν κρίνετε αν θα έχω αύριο να φάω αλλά αν θα έχουμε και όσες ακόμη ημέρες θα έχουμε μπροστά μας. Κρίνεται η αξιοπρέπεια μας.

Και εξοργίζεται κανείς όταν το μόνο μέλημα της Κυβέρνησης είναι η «εικόνα» της. Δε διστάζει για αυτό να βάζει την κοινωνία σε «εμφυλίους». Τα «ρετιρέ» και τα «υπόγεια», οι άνδρες και οι γυναίκες, οι παλαιότεροι και οι νεότεροι.

Ακόμη και στα πιο απλά η ίδια τακτική. Στο πάρκο του Ελληνικού μιας και είμαι από τον Άλιμο, έβαλε τις δυτικές συνοικίες τις Αθήνας απέναντι σ αυτούς που μένουν στα νότια προάστια. Η θέση της κυβέρνησης για το Πάρκο είναι οικοδομούμε το μισό για να φτιάξουμε με αυτά τα χρήματα δέκα μικρότερα παρκάκια στα δυτικά προάστια που δεν έχουν. Όμως η λογική μιας κοινωνίας εσωτερικών εμφυλίων είναι τόσο σοβαρή όσο τα Παρατράγουδα και τόσο επικίνδυνη επίσης.

Advertisements