logo.gifΔιάβασα πρόσφατα ένα εξαιρετικό κείμενο από την Μπέττυ Τσακαρέστου (Επίκουρη καθηγήτρια στο Τμήμα Επικοινωνίας Μέσων και Πολιτισμού στο Πάντειο Πανεπιστήμιο) στο blog του ΒΗΜΑΙδεων.

Το κείμενο είχε ως θέμα – ερώτημα τους πράσινους καταναλωτές και το κατά πόσων μπορούν να σώσουν τον πλανήτη (http://www.vimaideon.gr/Blog.aspx?sn=BLOGS&bp=http://vimaideon.gr/Blogs/editor/archive/2008/01/06/20.aspx )

Είναι αλήθεια πως οι «πράσινοι καταναλωτές», καταναλωτές δηλαδή ευαισθητοποιημένοι περιβαλλοντικά είναι σήμερα πραγματικότητα, λόγος για τον οποίο αποτελούν άλλωστε και αντικείμενο προβληματισμού. Είναι οι καταναλωτές που αγοράζουν προϊόντα φιλικά προς το περιβάλλον, που ανακυκλώνουν, που στηρίζουν μέσα και αγαθά φιλικά προς το περιβάλλον.

Όπως υπαρκτή είναι και η πίεση που ασκούν σε Κυβερνήσεις, επιχειρήσεις αλλά και ευρύτερα στην κοινωνία.  

Στο βασικό λοιπόν ερώτημα της κυρίας Τσακαρέστου αν μπορούν οι πράσινοι καταναλωτές να σώσουν τον πλανήτη μπορεί κανείς να προσθέσει και τη λέξη μόνο. Μπορούν δηλαδή μόνο ή πράσινοι καταναλωτές να σώσουν τον πλανήτη;

Στο κείμενο – πρόκληση προς συζήτηση- της κυρίας Τσακαρέστου έχουν αφεθεί πολύ ενδιαφέροντα σχόλια. Και μέσα σε αυτή τη συζήτηση που προέκυψε κατέθεσα και εγώ μερικές σκέψεις.

Έχω την αίσθηση ότι η λύση του προβλήματος στηρίζεται σε τρεις πολύ βασικούς παράγοντες. Πολιτεία, Επιχειρήσεις, Πολίτες.

Χρειαζόμαστε μια πολιτεία που θα ορίζει τους κανόνες και θα επιβλέπει την εφαρμογή τους. Χρειαζόμαστε επιχειρήσεις προσανατολισμένες στη Βιώσιμη ανάπτυξη, χρειαζόμαστε πολίτες ενημερωμένους, ευαισθητοποιημένους και υπεύθυνους.  

Αν από τους τρεις παραπάνω συντελεστές πρέπει να προτάξουμε κάποιον τότε έχω την αίσθηση πως εδώ στην Ελλάδα αυτός είναι ο συντελεστής Πολιτεία. Αφενώς γιατί στην Ελλάδα έχω την αίσθηση ότι δεν υπήρξε ιστορικά καταναλωτικό κίνημα ή επιχειρηματικός κύκλος που να μπορέσει να πρωτοστατήσει σε κάτι τέτοιο αφετέρου γιατί έχουμε συνηθίσει ίσως το κράτος να έχει έναν ιδιαίτερα παρεμβατικό και ρυθμιστικό τρόπο λειτουργίας. Το κράτος επίσης είναι ένας εκπρόσωπος της ελάχιστης κοινής εμπιστοσύνης απαραίτητο στοιχείο για να προχωρήσει οτιδήποτε.

Έτσι λοιπόν στο κείμενο της κυρίας Τσακαρέστου βρήκα ενδιαφέρον να παραθέσω ορισμένες πρώτες σκέψεις για το τι θα μπορούσε να κάνει σε πρώτη φάση έστω η πολιτεία για τα θέματα περιβάλλοντος. Τις ίδιες σκέψεις θα κάνω copy paste(!) και εδώ!

 

1. Ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης και ανακύκλωσης απορριμμάτων
2. Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (Αιολική, Ηλιακή)
3. Φιλικά προς το περιβάλλον δημόσια κτήρια (Αντικατάσταση λαμπτήρων με άλλους χαμηλής κατανάλωσης, πράσινα κτήρια, ανακύκλωση κτιριακών απορριμμάτων και εναλλακτικές πηγές ενέργειας)
4. Σύνδεση της φορολογίας προσώπων και επιχειρήσεων με το πόσο επιβαρύνουν το περιβάλλον.
5. Ουσιαστική χρηματοδότηση εναλλακτικών πηγών ενέργειας
6. Πράσινη φορολογία για προϊόντα φιλικά προς το περιβάλλον με πολύ χαμηλούς συντελεστές

Advertisements